Dus Haarlem heeft blijkbaar al 773 jaar stadsrechten. Het idee bestaat dat dat een feestelijk jaartal is waarbij we stil moeten staan. Op social media lees je de verbolgenheid. Tientallen Haarlemmers klagen dat de gemeente niets officieels met die 773 jaar doet. Geen feest, geen korting, geen Black Friday op gemeentebelastingen, helemaal niets.

Feestelijk verkleedpartijtje

Okee, omdat het op 23 november precies 773 jaar geleden was dat graaf Willem II de Spaarnestad stadsrechten verleende, was er dit jaar een ridderkamp in de binnentuin van het stadhuis georganiseerd. Een gezelschap zou al cosplay’end de Compagnie van Brederode acteren. Zelfs burgemeester Wienen liet de rompslomp van alle bedreigingen varen en hulde zich in een feestelijk outfittertje van statuur.
Verder onthulde directeur Lieuwe Zoodsma van het Noord-Hollands Archief van welke dierenhuiden het perkament is gemaakt waarop in 1245 de stadsrechten zijn beschreven. Of beter nog, hoe de stadsrechten van Den Bosch dé inspiratiebron vormden voor de burgerrechten en -plichten van de Haarlemmers.

Overgave

Logischer zou zijn om stil te staan bij het feit dat het anno nu precies 445 jaar geleden was dat Haarlem als stad zich op 12 juli 1573 overgaf aan de Spanjaarden. Het is op zich een mooier en meer afgerond getal, maar om nu feestelijkheden te organiseren rondom de executie van enkele duizenden soldaten en burgers, dat wil de pret wel enorm drukken.

Kenau dood?

KenauOf hoera voor Haarlem! Het is precies 430 jaar geleden dat Kenau Simonsdochter Hasselaer werd doodverklaard. Hoe zegt u? Doodverklaard? Precies, want haar levenseinde is met raadselen omgeven. In 1588 – Kenau verkeerde inmiddels in geldnood – vertrok ze met haar eigen schip naar Noorwegen om hout te kopen. Ze is nooit meer teruggekomen. Werd haar schip overvallen door een storm? Is het in handen gevallen van zeerovers, zoals haar dochters beweerden? Of is ze in Noorwegen een nieuw leven begonnen om aan haar schuldeisers te ontkomen? Het Hof van Holland slikte uiteindelijk de verklaring van de dochters, en maakte administratief een einde aan haar leven.

Vrede van Münster

Gedenk desnoods dat het 370 jaar geleden is dat de Vrede van Münster op 30 januari 1648 werd vastgelegd. De ondertekening volgde op 15 mei. De belangrijkste uitkomst van de Vrede van Münster was uiteraard dat de Republiek der Verenigde Provinciën internationaal als soevereine staat werd erkend. Daarmee kwam de Tachtigjarige Oorlog tot een eind.

Verder werd bepaald dat de Nederlanden de grens met de Zuidelijke Nederlanden als definitief erkenden. Spanje zou de zuidgrens van de Zuidelijke Nederlanden verdedigen tegen mogelijke Franse invallen.

Voor de Republiek was de uitkomst van de Schelde-kwestie ook positief. In de zestiende eeuw was Antwerpen uitgegroeid tot de belangrijkste havenstad van Europa. Nadat de Spaanse hertog Parma de stad in 1585 heroverde op de opstandelingen, besloten Hollanders en Zeeuwen de Schelde af te sluiten, waardoor er geen schepen meer naar Antwerpen konden varen. Veel rijke Antwerpse kooplieden trokken hierna naar Amsterdam, dat mede hierdoor de rol van Antwerpen kon overnemen. Bij de Vrede van Münster werd bepaald dat de Schelde gesloten bleef voor de Zuidelijke Nederlanden. Deze situatie bleef tot 1813 bestaan.

Tot slot werd in Münster bepaald dat de vrije handel van de Republiek met Oost- en West-Indië en de octrooien van de VOC en WIC werden erkend. En dat Spanje werd uitgesloten van de vaart op de Nederlandse koloniën. In totaal bestaat het vredestraktaat uit 79 artikelen. De aanleiding voor een feest is dus veel meer het 370-jarige bestaan van de Vrede van Münster, de soevereiniteit van een Nederlandse republiek én de vrijbrief dat Nederland voor zowel de Oost als de West handel en inkomsten kon genereren en zelf mocht houden.

Vicit Vim Virtus… als je maar geduld hebt!

Stelletje braveheartsWat heb je dus als Haarlemmer aan stadsrechten als je bijna 400 jaar onder het juk van bezetters hebt geleefd en feitelijk je eigen burgers nooit in staat zijn geweest om hun eigen stadje te bevrijden van welke bezetter dan ook. En dus is dan ook de vraag terecht welke moed het geweld heeft overwonnen. Waarom heeft ‘Vicit Vim Virtus’ het tot wapenspreuk van onze gemeente geschopt? De spreuk dateert van vóór de opstand. Maar goed ook, want de moed was de Haarlemmers door alle vernederingen en nederlagen tot diep in de schoenen gezonken.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here