Haar project begon als een activiteit in het kader van de 4- en 5 mei vieringen voor de vrouwelijke leden van de kerk van Jezus Christus van de Heiligen der Laatste Dagen (ook wel bekend als de Mormoonse kerk, red.). Inmiddels probeert Kimberly Westra uit Bloemendaal heel Nederland aan het schrijven te krijgen om alle Nederlandse veteranen te bedanken voor het belangrijke werk dat zij doen.

Het idee is eenvoudig, legt Kimberly uit. Iedereen kan, anoniem, een brief schrijven om een veteraan te bedanken voor zijn of haar inzet. Op de Facebookpagina die ze voor het project heeft opgezet, zijn tips voor schrijvers te vinden. Zo kun je de brief specifiek richten aan een man of vrouw, of aan een veteraan die bij een bepaalde missie was. Je brief kun je versturen naar het veteraneninstituut – dat bundelt de brieven en zorgt voor de verdere verspreiding.

Hoe nobel wij haar initiatief ook vinden, lijkt de stap om daadwerkelijk te schrijven nog groot want er zijn nog lang niet genoeg brieven geschreven. Hoe dat komt? Kimberly: “Ik vermoed dat veel mensen bij veteranen aan oudere mensen denken, die bijvoorbeeld in de Tweede Wereldoorlog hebben gevochten. Terwijl ook jonge mannen en vrouwen veteraan kunnen zijn!” Kimberly’s broer is daar een voorbeeld van: hij gaf de voorzet voor het plan en is zelf veteraan, terwijl hij pas 27 is. “Je bent veteraan vanaf het moment dat je uitgezonden wordt.” Ook denkt Kimberly dat het schrijven van een brief voor sommige mensen buiten hun comfortzone ligt. “Het is ook best persoonlijk, een wildvreemde een brief schrijven om deze te bedanken!

Kimberly vindt niet alleen dat haar brievenproject een mooie manier is om dankbaarheid te tonen, maar ook om eens na te denken over waar we zelf allemaal dankbaar voor zouden moeten zijn. “Ik sta regelmatig stil bij het feit dat ik in een vrij land woon. Ik kan werken, naar school gaan, trouwen met wie ik wil en geloven in de God die ik kies. Ik ben als vrouw niet minder waard en kan zonder gevaar over straat. Onze veteranen doen en deden alles wat ze kunnen om het voor andere mensen ook veilig te maken. Ik zou dat nooit durven. Daarom denk ik dat we hen allemaal zouden moeten bedanken.

Kimberlys broer is zonder ‘problemen’ thuisgekomen, maar er zijn genoeg militairen die nog steeds iedere dag moeite hebben met wat ze hebben gezien of meegemaakt. “Ik hoop echt dat iedereen inziet dat wij maar tien minuten van ons leven op hoeven offeren om een ander, die veel meer voor ons heeft opgeofferd, een glimlach op het gezicht te bezorgen.

Klaar om in je pen te klimmen? Bekijk dan even de tips die Kimberly op haar Facebookgroep geeft. Meer weten over onze Nederlandse veteranen? Check dan vooral ook de website van het Veteraneninstituut.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here