Michael van Haerlems Bodem reist momenteel over de wereld. Om niet helemaal vervreemd te raken van zijn thuisbasis Haarlem en om iedereen een klein beetje op de hoogte houden onderhoudt hij digitale briefwisseling met Wiebrig.

Melbourne 27 januari 2017,

Lieve W,

Zoals je kunt zien aan het eerste woord van mijn nieuwe brief ben ik niet meer in mijn geliefde Sydney, maar vertoef ik al geruime tijd in diens kleine broer. Dat ik Melbourne het broertje van Sydney noem is tegen het zere been van vrijwel iedere bewoner hier; zij vinden namelijk hun Melbourne dé stad van dit mooie land. Dit is anders bij de bewoners van Sydney: zij weten het. Een minutieus, substantieel verschil tussen vinden en weten. Wanneer je iets vindt, wil je eerder anderen hiervan overtuigen, wanneer je iets weet is dat simpelweg niet nodig; je weet dat.

Hiermee wil ik absoluut niet schrijven dat Sydney leuker of mooier is. Integendeel. Op het gebied van kunst, cultuur en muziek, kortom zaken waar Haerlems Bodem zich mee roert, wint Melbourne. Deze stad aan de Yarra kent een rauw, smeuïg, randje dat mij zeer bevalt. Ik heb geproefd van het uitgaansleven en ik eindigde in een dampende technotent genaamd Revolver, waar ze in het doorleefde Berlijn van zouden opkijken. Ik bezocht ook het National Gallery of Victoria waar onder andere oude Nederlandse meesters als Rembrandt en Steen hangen en met een Victor & Rolf tentoonstelling ademt dit museum helemaal Hollandsche haring en oliebollen. Leuk dus. Dan de graffiti. Ik ben zeer content met de speciaal daarvoor ingerichte stegen en muren waar graffitispuiters naar lieverlee kunnen spuiten. Dat vind ik als voormalig spuiter erg tof.

En hoe gaat het met mijn geadoreerde Haarlem? Is men nog steeds heetgebakerd vanwege de Buitenrustbrug? De naam van dit mooie bouwwerk zou toch hoop moeten bieden: Buiten Rust. En zoals mijn opa altijd zei: Den scheetsgewijs is zelden wijs. Dus W, jij bent een mengeling van de drie noordelijk provinciën. Wil jij de oostelijke of zuidelijke hoeken van de tafel der Nederland ook ervaren of heb jij inmiddels je plekje gevonden? Ik heb nooit op andere plekken dan Haarlem gewoond. Wel proefde ik Kaapstad, bedreef de liefde in Parijs en scharrelde over de Ramblas in Barcelona. Dronken piste ik in een metrohalte te New York en verdwaalde in Londen. Maar de mooiste plek is simpelweg Haarlem. Ik vind dat niet; ik weet dat.

Ben benieuwd naar jouw verhalen. Mij is ter oren gekomen dat je Mexico aandoet, wat betekent dit voor onze, voor mij zeer waardevolle correspondentie? Desalniettemin wens ik je veel plezier.

Liefs
Xm.


Haarlem, 17 februari 2017

Lieve M,

Het heeft gesneeuwd in Haarlem. Er ligt niet veel sneeuw, maar – echt op z’n Hollands – een paar centimeter. Via Whatsapp, Facebook en Instagram ontvang ik de foto’s van Haarlem met een maagdelijk wit laagje. Van mini-sneeuwpopjes en massale sleepartijen. Je zult ze vast ook hebben gezien. Lijkt dat ver weg voor jou? Voor mij wel, hier aan de bloedhete Mexicaanse kust, waar het strand te heet is om op blote voeten naar de zee te kunnen rennen. Waar de natuur vol is van kolibri’s, leguanen, walvissen en krokodillen. Ik voel Haarlem wél dichtbij op de momenten dat ik hier organic home-made raw cacao taartjes eet.

brieven michael wiebrig graffiti Graffiti spuiten kunnen ze hier ook goed. Vaak bij gebrek aan geld om een mooi bord te kopen voor boven de winkel. Het levert een heel kleurrijk straatbeeld op, in combinatie met de felblauw, geel en roze gepleisterde huizen en tropische bloemen. Heb jij als voormalig spuiter een favoriete graffiti-muur in Haarlem? Je wil me vast niet vertellen welke door jou gezet zijn.

Zwemmen in de zee van Mexico is een totaal andere beleving dan een duik nemen bij brieven michael wiebrig walvisZandvoort. Het is warm, helder, blauw en vol Nemo-achtige vissen. En er zijn walvissen en dolfijnen. Duinen hebben ze niet, wel hoge kliffen en strandhuisjes met daken gemaakt van palmboombladeren. Heb jij al in de zee gezwommen in Australië?

De Buitenrustbrug – of is het Rustenburgerbrug – zal inmiddels bijna af zijn. Hier kijken ze niet zo nauw naar een gat in de weg meer of minder. Ook verkeersregels worden losjes gehanteerd. Het openbaar vervoer hier (colectivo) is een open pick-up truck waar je op het dak van de cabine kunt zitten. Je ziet er ook vaak mensen aan hangen, bij gebrek aan zitplaatsen. Daarmee vergeleken is bus 300 naar Schiphol een gouden koets. Je begrijpt, ik kijk m’n ogen uit en geniet.

Ik kijk uit naar je volgende brief, die ik weer zal beantwoorden vanuit ons geliefde Haarlem.

Liefs,
xW.

Lees hier de eerste briefwisseling tussen Michael en Wiebrig.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here