Al dagen, wat zeggen we, al weken is de Haarlemse muziekwereld in de ban van de aangekondigde shows van Chef’Special in Patronaat. Want, buiten dat het een unicum is dat er 3 keer de grote zaal uitverkocht wordt, ziet iedereen in Haarlem de band wel een beetje als “onze jongens”. Zoals het gaat bij bands die in populariteit groeien, de haters gaan meer haten en de lovers gaan meer loven. Maar zowel vriend als vijand is erg nieuwsgierig naar de nieuwe plaat Amigo en de show die de mannen gaan geven. Uiteraard stuurden ook wij van Haerlems Bodem smeekmailtjes met interviewverzoeken, fotopasaanvragen en perskaarten. We hebben serieus omkoping en aanboring van privénetwerken overwogen. Want als er iets van Haarlems Bodem is dan is het Chef’Special wel. Een interview zat er, begrijpelijk en jammer genoeg, niet in. Maar we mochten bij de albumrelease zijn en wat foto’s maken. Hierbij dus een sfeerverslag van de eerste avond van “onze jongens” in hun hometown en thuispoppodium Patronaat.

Rond 17.30 uur staan ze er al. Niet in grote getale, maar toch. Een handjevol fans. Meisjes. Met een plastic Albert Heijn tasje vol proviand om het wachten aangenamer te maken. Het heeft iets moois en aandoenlijks. Als wij van Haerlems Bodem rond een uur of 19.00 bij Patronaat arriveren is het al aanzienlijk drukker. Er staat een bescheiden rijtje buiten. Mensen zijn goed gemutst en wachten geduldig tot de zaal open gaat. Als de deuren opengaan stroomt de zaal vol. Het merendeel is vrouw tussen de 16 en 25 met een jurkje aan met sneakers eronder. Ze nemen steevast plaats vlak voor het podium om vervolgens met de vriendinnen een selfie te maken. Een aantal verdwaalde jongens inclusief Chef’Special hoody zijn de uitzondering daar vooraan. Verder vinden we in de zaal nog wat verdwaalde veertigers en vrienden van de band die achter bij de bar stelling nemen.

Because I Love You

De band is fashionably late, eigenlijk zoals het hoort, als we ten minste vasthouden aan de aanvangstijd van 20.00 uur. Er is geen voorprogramma, de band gaat het gelijk zelf doen. Als de zaal echt bomvol is gaat rond 20.30 uur het licht uit en neemt de spanning toe. Het gordijn wordt weggeschoven en een gigantisch LED-scherm wordt zichtbaar. Hierop wordt een spectaculair intro vertoond: dat maakt de opening van de avond direct indrukwekkend. We hebben hier te maken met professionals, dat is duidelijk. De band komt op onder luid gejuich van het publiek met als laatste zanger Joshua Nolet die direct zijn lievelingstrack van de nieuwe plaat inzet: ‘Because I Love You’.

Dat de band er zin in heeft, is goed te zien: ze hebben allemaal een grote glimlach op hun gezicht en het speelplezier spat er vanaf. Dit wordt ook door Joshua onderstreept na het eerste nummer, “Hè, hè, eindelijk mogen we weer. Ik heb zo uitgekeken naar 9 maart. We hebben hier zo vaak gestaan dat het toch wel een beetje aanvoelt als home”. Om vervolgens het nummer ‘Into The Future’ in te zetten. Het derde nummer, ‘Wash Away’, is van het vorige album en dat is ook duidelijk terug te zien aan de reactie van het publiek. Deze kennen ze. Er wordt meegezongen en voorzichtig gedanst. Nadat het derde nummer is afgelopen druipen de professionele fotografen keurig af, zoals in het fotobeleid stond aangegeven. Ook hierin is duidelijk dat we te maken hebben met een band die goed weet wat ze wil. Wat ons ook opvalt is dat ze eigen mensen mee hebben voor geluid en licht, die een keurig jasje aanhebben met het bekende logo achterop. Er wordt niets aan het toeval overgelaten en ze willen geen concessies doen aan kwaliteit. En toch staan ze hier, in Haarlem, hoewel ze wellicht ook wel in grotere zalen hadden kunnen staan met de albumrelease. Dat siert ze enorm. Joshua vraagt dan ook of er vanavond alleen maar Haarlemmers in de zaal zijn. Maar het blijkt, na een vluchtige schatting, dat het ongeveer 50-50 is vanavond.

Heimwee

De tracks van het nieuwe album worden goed ontvangen maar op de nummers van eerdere platen reageert het publiek het meest enthousiast. Bij ‘Peculiar’ gaat het echt los. Er komen blazers op het podium, er wordt op een spectaculaire manier rook op het podium gespoten en bij ‘Biggest Monkey’ gaan alle handen de lucht in. Dan is het weer even tijd voor een rustmomentje. Joshua vertelt van het vele reizen en de lange tijd die de band in Amerika heeft doorgebracht. Dat het lijntje met thuis dan steeds dunner wordt en dat het dan bijna zo is dat die contacten verwaarlozen. Speciaal voor de mensen die ze dat gevoel gegeven hebben spelen ze nu ‘Homesick’. Vervolgens volgen twee bekendere tracks van de nieuwe plaat ‘Try Again’, de recente single en titeltrack ‘Amigo’ waarop enthousiast wordt mee gesprongen. ‘In Your Arms’, het inmiddels misschien wel meest bekende nummer van de band, is het laatste nummer van de officiële set en zorgt voor huilende meisjes voor het podium die elkaar troosten met emotionele knuffels.

Afscheid

Gelukkig komen de mannen na een kort en heftig applaus terug voor de toegift. ‘Birds’, een nummer van de eerste plaat, wordt volop meegezongen en de visuals van vogels en wolken op het LED-scherm versterken de muziek prachtig. Dan is het tijd om feestelijk af te sluiten met ‘Carnivore’, waarbij Joshua zonder problemen de zaal inloopt om tussen het publiek een sitdown initiëren. Ook hierin is het plezier om te performen en het gemak waarmee hij dit doet goed terug te zien. Toch kunnen ze ook na dit nummer nog geen afscheid nemen en komen ze terug voor de laatste toegift die ze zelf liefkozend ‘Kleine Amigo’ hebben genoemd: een rustige versie van het nummer waarin de tekst nog meer tot zijn recht komt.

Hierna is het echt afgelopen en stroomt de grote zaal leeg. Bij het naar buitenlopen zien we dat er in het loading dock een speciale ruimte, inclusief dranghekken en portier, is gecreëerd waar de fans merchandise en albums kunnen kopen en laten signeren door de band. De mannen nemen uitgebreid de tijd voor hun fans, staan ze te woord en gaan met ze op te foto. Het ziet er ontspannen maar ook zeer goed geregeld uit. Na deze plichtplegingen zullen ze ongetwijfeld backstage een klein feestje vieren en terugkijken op een geslaagde avond. En het mooiste is, ze mogen nog twee avonden!

Fotografie: Peter van Heun

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here