De Amerikaanse stonerrockformatie Corrosion of Conformity werd in 1982 opgericht in Raleigh, North Carolina als een hardcore punkband. Door de jaren heen zijn er vele bezettingswijzigingen geweest. De formatie zoals deze nu bestaat geldt als de ‘klassieke’ line-up van de drie oorspronkelijke leden plus Pepper James Keenan, die pas in 1989 bij de band kwam.

Corrosion of Conformity

Hun eerste LP Eye for an Eye uit 1984 kwam uit in een tijd dat de trend in punk was om zo snel mogelijk te spelen. Corrosion of Conformity speelde snel, maar niet supersnel en klonk daarentegen ongelofelijk bruut. Het gitaargeluid van het, door de jaren heen, enige vaste lid Woody Weatherman was naast rauw ook loodzwaar. Het baswerk van Mike Dean zat gedegen in elkaar en klonk bovendien moddervet. Voor hun derde LP Blind uit 1991 hadden enkele leden de band verlaten, was Keenan als tweede gitarist toegevoegd en een aparte zanger aangenomen. Deze LP klinkt als enige in de ruim 35-jarige geschiedenis van de band als een enigszins doorsnee heavy metalalbum. De ‘hit’ van dit album werd door Keenan gezongen en na het vertrek van zanger Eric Eycke nam deze de leadzang voor zijn rekening. Ik heb het altijd bijzonder gevonden dat Woody Weatherman het gezicht van ‘zijn’ band heeft afgestaan aan zanger/gitarist Pepper Keenan. Het rauwe maar soulvolle geluid van zijn stem en zijn ongetwijfeld goede kwaliteiten als componist rechtvaardigen dit natuurlijk volledig.

Klassieke stonerrock, metal door punks

Voor de albums Deliverance (1994) en Wiseblood (1996) kwamen Dean en oorspronkelijke drummer Reed Mullin weer terug bij de band en zo ontstond de klassieke line-up van deze vier. Deze twee albums gelden als het beste dat C.o.C. heeft uitgebracht en waar hun geluid het best is uitgekristalliseerd. Dit was ook de tijd waarop de band zijn eerste blijken van erkenning heeft ontvangen. De band werd toen onder andere gevraagd een nummer te spelen op een Black Sabbath-tribute. Hun muziek was intussen geëvolueerd tot stonerrock, waar ze tussen pioniers als Monster Magnet en Kyuss een geheel eigen plek innemen. Stonerrock was eind jaren ’80 en begin jaren ’90 een genre waar relatief veel punks die waren uitgekeken op de toch wat simpele punkmuziek heavy metal en hardrock omarmden. De muur van geluid die beide gitaristen neerzetten, doorspekt met vette solo’s van allebei, staat als een huis en staat in schril contrast met de hoesontwerpen die niet meer zijn dan knullige fotocollages. Volgende albums borduren duidelijk verder op deze sound, maar klinken mijns inziens minder geïnspireerd.

De klassieke line-up komt weer bij elkaar

Na het vertrek van Pepper Keenan, die het met ‘supergroep’ Down te druk heeft gekregen om nog verder te gaan met C.o.C., viel de band voor enkele jaren uit elkaar. In 2010 kwam de oorspronkelijke line-up weer bij elkaar. Het daarop volgende album, dat simpelweg Corrosion of Conformity heet, klonk weer verrassend ouderwets als hun tweede album Animosity uit 1985. In deze bezetting werd in 2014 nog een album uitgebracht. Aan het eind van dat jaar werd aangekondigd dat Pepper Keenan weer bij de band zou terugkeren om een album op te nemen en te touren. Uiteraard klinkt het laatste album No Cross, No Crown weer in de richting van het werk dat van 1994 en 2005 door het viertal werd gemaakt. Op deze laatste plaat staat een cover van Queen van hun eerste LP, wat mijn hart als oude Queenfan goed doet.

Zes jaar geleden speelde Down op Hellfest en besloot Keenan met een all star line-up twee nummers van C.o.C. te spelen. Vanaf ongeveer 3 minuten Clean my wounds met een van de mooiste riffs in heavy metal en daarna publiekslieveling Albatross.

Voorprogramma wordt verzorgd door Temple Fang, de band die is ontstaan uit de brokstukken van retrorockers Death Alley, die eerder dit jaar helaas een punt achter hun korte carrière hebben gezet.

Lees de vorige artikelen van Yob van As: haerlemsbodem.nl/chinese-wang-wen.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here