Na de goede ontvangst van het album Nachtlicht, meerdere succesvolle clubtours met haar vaste band èn een uitverkocht concert in Carré in 2016, besluit Eefje de Visser sinds lange tijd weer alleen het podium op te kruipen. Dit keer laat ze zich zien als multi-instrumentalist op kleine podia en geeft ze een nieuwe invulling aan haar melancholische popliedjes. Omdat de shows in december 2017 razendsnel waren uitverkocht, heeft Eefje besloten begin 2018 nog een aantal concerten bij te boeken, waarbij ze gelukkig nu ook Patronaat in ons Haarlem aan doet. Voor ons alle reden om weer eens een “Op Haerlems Bodem” aan te vragen en Eefje voor het optreden aan de tand te voelen over Haarlem, solo optreden, België en een nieuwe plaat.

HB: Als ik aan Haarlem denk, denk ik aan? 

Eefje: “Ik heb wel wat met Haarlem! Ik moet eerlijk zeggen dat ik dan wel als eerste denk aan Patronaat, ik heb hier tot nu toe alleen maar leuke shows mogen doen. Ook twee keer op Bevrijdingspop mogen staan. Daar heb ik alleen maar goede herinneringen aan. Dus de eerste gedachten zijn voor mij heel erg verbonden aan spelen en optreden.

Ik heb hier verder ook een tante en een vriendin wonen, dus daar denk ik ook aan. Ik heb hen alleen nog niet veel bezocht. Verder doet Haarlem mij ook wel aan Amsterdam denken omdat ik weet dat veel mensen die in Amsterdam hebben gewoond naar Haarlem verhuizen. Daarom heb ik toch wel een “levendig” gevoel bij deze stad.”

HB: Wat is je tofste herinnering aan een optreden in Patronaat of Caprera, als artiest of bezoeker? 

Eefje: “Ik ben twee keer in Patronaat geweest om te spelen. Twee keer in dezelfde zaal, toen met band, en daar sta ik straks weer. Dat zaaltje heeft iets heel leuks. Het is fijn klein maar het heeft toch twee verdiepingen en je hebt het gevoel dat je iedereen dichtbij hebt en dat vind ik leuk. Het is super compact en de mensen staan best op een kluitje en op dat trappetje maar dat maakt het juist een toffe fijne plek om te spelen.

In Caprera ben ik ooit eens bij Rhye gaan kijken en bij John Grant ben ik ook geweest. Heel gave plek. Wie weet kan ik daar ooit spelen, met of zonder band. Dat lijkt mij echt te gek, vind dat een hele mooie locatie. Hopelijk is het dan wel goed weer want als het daar slecht weer is lijkt mij dat echt niet leuk, vooral niet voor het publiek.” 

Foto: Jaap Kroon

HB: Als je in de programmering van de komende weken kijkt, wat zou je zelf graag willen zien? 

Eefje: “Complexity fest (23 februari) ziet er metal uit. Het is echt niet mijn muzieksmaak maar ik was vroeger een “alto” en alle alternatieve mensen, dus ook metal mensen en skaters, hingen allemaal samen. Ik had dus vroeger veel metal vrienden, ik was geen fan van de muziek maar het soort anti-ding daarvan sprak mij toen wel heel erg aan. Ik voel mij altijd op mijn gemak bij deze mensen, je hoeft geen schone schijn op te houden, dat vind ik leuk daaraan. De vibe spreekt mij erg aan.

Yori Swart (3 maart) maakt hele mooie dingen. Ik ken haar uit het muziekwereldje in Nederland eigenlijk. Dus ik vind het heel tof dat het zo goed met haar gaat, dat vind ik echt heel leuk voor haar.

Témé Tan (4 maart) vind ik heel speels en fris. Ik woon nu in België en ik merk dat daar de Afrikaanse beats en de invloed van andere culturen groter is dan in Nederland. Dat vind ik leuk. Hier zijn de invloeden anders, in België heb je meer wereldmuziek invloeden. Misschien doordat het een zuidelijker land is en dat ze meer liefde hebben voor zuidelijke klanken. Nederland zoekt vaak modernere klanken op en meer richting Scandinavische invloeden, wat meer gepolijst en vooruitstrevender is. In België lijkt het wat nostalgischer en meer eclectisch, dat vind ik ook leuk aan Témé Tan. Dat is echt een feestje. Dat zou ik de lezers tippen!”

HB: Waarom nu solo?

Eefje: “Dat wilde ik eigenlijk al heel lang een keer proberen. Ik heb altijd al veel gehad met beats en synths en ik heb heel veel alleen gespeeld maar dat was dan voornamelijk met een gitaar en misschien met een drumcomputer maar verder niet. Ik wilde het een keer echt leren, ook om met synths te werken. Ook in voorbereiding op mijn nieuwe plaat om nieuwe instrumenten beter te leren kennen en om daar vertrouwd mee te raken. Het is ook wel leuk om in je eentje te kunnen repeteren, geen band bij elkaar te hoeven zoeken en er helemaal in te kunnen duiken. Hierdoor ben ik ook meer bezig met de instrumentale kant van wat ik doe. In die zin wilde ik dit al heel lang. Omdat ik nu extra tijd wilde nemen voor mijn nieuwe plaat vond ik het een goed idee om deze solo-shows nu eerst te doen en dan weer volledig aandacht voor de plaat te hebben.” 

Foto: Peter van Heun

 HB: Welke vraag zou je nu als artiest het liefste beantwoorden?

Eefje lachend: “Ik zou zeggen dat mensen naar deze show moeten komen maar dat is een beetje te laat.

Maar vandaag is aangekondigd dat er nog een laatste show in Amsterdam bij komt. Op 17 april speel ik de laatste soloshow van de clubtour in Paradiso Noord Tolhuistuin. Redelijk te doen vanuit Haarlem dus. En daarna komt er hopelijk redelijk snel een nieuwe plaat dus dan hoop ik dat de mensen die ook weer gaan beluisteren en bij mij komen kijken.”

HB: Aan het werk aan nieuw werk dus?

Eefje: “Ja, ook tijdens het werken aan deze show ben ik bezig met de nieuwe plaat. Maar ik ben er nog niet echt ingedoken zoals ik dat meestal doe bij het maken van een nieuw album. Het is goed om, naast het maken van nieuwe muziek ook een beetje op de baan te blijven zoals nu bij deze shows. Anders ga ik misschien te veel in een cocon zitten en dan heb ik de neiging meer introverte muziek te maken. Ik zoek graag het extraverte in dat wat ik doe. Dat probeer ik met deze solo show ook te laten zien en dat wil ik op mijn nieuwe plaat ook meer laten zien. Iets wat meer overweldigend is en ietsje minder geduld vraagt.”  

 HB: Waar kunnen we je in de toekomst tegenkomen?

Eefje: “Het is mogelijk dat ik nog wat festivals ga doen maar daar ben ik nu nog niet zo mee bezig. Ik zal de komende tijd vooral tijd nemen voor mijn nieuwe plaat, dat wordt een toffe nieuwe stap. Weer iets heel anders, daar heb ik veel zin in. En dan zien we wel weer waar die plaat mij solo of met band brengt.”

Foto: Peter van Heun

Korte impressie van de avond:

De tweede zaal van Patronaat is op 17 kaartjes na uitverkocht maar het voelt alsof er niemand meer bij kan. De ruimte is zo goed gevuld dat het voor ons lastig is om nog een plekje te bemachtigen. Het publiek laat zich goed beschrijven als een “gemêleerd gezelschap”: stelletjes, oudere mensen, vriendinnen maar ook opvallend veel ouders met kinderen. Het is wel al snel duidelijk dat dit gemêleerde gezelschap een gezamenlijk noemer heeft en dat is dat men allemaal gericht voor de muziek van Eefje is gekomen. Het grootste deel kan zich fan noemen, kent de teksten en de muziek en heeft waarschijnlijk al geruime tijd het kaartje voor deze avond in zijn of haar bezit.

Foto: Peter van Heun

Het gebrek aan licht en veelvuldig gebruik van rook lijken een beetje te verbloemen dat Eefje in haar eentje op het podium staat. Dit is echt niet nodig; Eefje klinkt eigenzinnig en dromerig, en door de elektronische invloeden ook dansbaarder dan ooit. De projecties op het scherm en het wisselen van instrumenten op het podium, of zelf nog met gitaar om de synths bespelen, maken het boeiend om naar te kijken. Als we om ons heen kijken wordt er door menigeen met de ogen dicht genoten van de show. Eefje vertelt tussen de liedjes door over huisdieren, dat ze deze zaal in Haarlem zo’n fijne plek vindt en speelt een nieuw nummer dat vol enthousiasme door het publiek ontvangen wordt. Ze voelt zich duidelijk op haar gemak op het Haarlemse podium en straalt een fijne zelfverzekerdheid uit. Na het laatste nummer volgt een toegift van twee liedjes waarbij de mensen in de zaal verzoeknummers mogen roepen. Tot grote vreugde van een jongen van een jaar of negen die heel hard “Ongeveer” riep, besluit ze de prachtige avond met dat mooie nummer. Later vertelt hij ons dat dit zijn eerste concert was.  De lat ligt nu hoog voor hem, als hij in de toekomst nog meer concerten bezoekt, hopelijk zijn ze allemaal zo goed als deze.

Foto: Peter van Heun
Foto: Peter van Heun

Foto’s: Jaap Kroon en Peter van Heun 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here