Je weet vaak vol trots te vertellen waar je goed in bent. Waarom jij denkt succesvol te zijn in het leven of in je carrière. Hoe vaak durf je in de spiegel te kijken en te vertellen waar je niet goed in bent? Wat je fouten zijn? Durf je te erkennen dat door jouw toedoen een plan finaal mislukt is? Kortom: wat is jouw grootste Fuck Up?

Na een succesvol eerste optreden vond deze week wederom een uitverkochte editie plaats van FuckUp Nights in Raecks Cafe. Vier ambitieuze ondernemers erkennen op een podium voor meer dan 100 mensen wat hun grootste blunders zijn, door welke keuzes zij zichzelf in de vingers hebben gesneden en wat zij daarvan hebben geleerd.

Het is een avond vol komische anekdotes en soms emotionele momenten. Een avond waar je geen lering haalt uit succes, maar uit mislukkingen. Een avond waar deze ondernemers niet meer treuren of zich schamen om hun inschattingsfouten, maar juist met veel trots vertellen waarom ze hebben gefaald.

Dit keer zijn Werner Vervaet, Rik toe Water, Wietske de Ruiter en Merna Elgohary aan de beurt om te vertellen hoe zij keihard op hun bek zijn gegaan.

Merna Elgohary mag als eerste het podium betreden. Zij is een ambitieuze studente die niet graag stil staat. Twee maanden terug stond ze op het podium tijdens de Landelijke mbo Verkiezingen. Zeven jaar lang is het niemand van haar school gelukt om mee te doen. Merna heeft niet alleen meegedaan, maar is er zelfs in geslaagd om in de top drie te eindigen en werkelijk kans te maken om een jaar lang ambassadeur te worden voor mbo. Tijdens haar persoonlijke pitch om de 1e plek te bemachtigen raakt ze haar tekst kwijt. Total black out! Ze weet niet wat ze moet doen en voelt de tranen opkomen. Met haar handen voor haar gezicht, staat ze daar, op het podium, voor een publiek van 1000 man, te huilen. Je raadt het al: Merna is niet verkozen tot de nieuwe ambassadeur. Big failure! Gelukkig is de tijd om te treuren maar kort. Ondanks haar performance weet ze uiteindelijk een andere samenwerking in de wacht te slepen om haar ideeën voor het mbo te verwezenlijken. De les die zij graag doorgeeft aan ons is een mooie quote van Einstein “Failure is part of the progress to succes!” Een zeer goed voorbeeld van hoe een mislukte kans ook kan leiden naar iets moois en wellicht iets nog beters.

Na de kick-off van Merna is het de beurt aan Werner Vervaet, mede-initiatiefnemer en oprichter van Skate4air. Zijn verhaal start met een bijzondere reis naar Oostenrijk, waar hij met zijn beste vriend 200 km gaat schaatsen tijdens de Alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee. Het is een emotionele tocht. Bij de pasgeboren baby van zijn beste vriend is namelijk onlangs de ziekte Cystic Fibrosis (taaislijmziekte) geconstateerd. Na 9 uur en 17 minuten schaatsen komen zij onder het genot van een borrel op het idee om een goed doel te starten waarmee ze geld kunnen inzamelen voor onderzoek naar de zeldzame ziekte Cystic Fibrosis. Ze noemen het Skate4air en het wordt sneller dan verwacht een groot succes. Ze weten met drie edities een klein half miljoen euro aan donaties binnen te slepen. Terwijl Werner het idee krijgt om Skate4air nog groter te maken, wil zijn beste vriend al het geld investeren in het onderzoek naar de ziekte van zijn kind. De doelen van beide heren beginnen met elkaar te schuren. De relatie klapt. Ze zijn nu vier jaar verder en sindsdien hebben ze elkaar niet gezien of gesproken. Werner vertelt: “Mijn fuck up is dat ik consequent heb nagelaten om te checken hoe hij in het spel zat.” Hij heeft geleerd dat een duurzame relatie, vriendschappelijk of zakelijk, valt of staat door elkaar te blijven pijlen. “Zorg ervoor dat in lijn bent met elkaar en begrijpt.“

Zijn gebrek aan empathie heeft hem een dierbare vriendschap gekost. “Ik ben niet meer de persoon van gisteren, en morgen ook niet de persoon van vandaag. Elke dag gebeuren er dingen om ons heen waardoor we veranderen.”

En dan hebben we Wietske de Ruiter, succesvol hockeyster die twee keer op de Olympische Spelen stond, als captain met haar team een Olympische bronzen medaille won, 134 keer met het Nederlands elftal op het veld stond en daar 100 keer voor scoorde. Op haar zestiende start zij met hockey in plaats van tennis, omdat ze dan denkt meer vrijheid te hebben om ook andere dingen te kunnen doen. Wietske is namelijk iemand die niet graag keuzes maakt. Van jongs af aan heeft zij altijd het gevoel dat ze van alle markten thuis moet zijn. Wietske doet graag alles en is ook graag overal aanwezig. Wietske zegt nooit nee, maar denkt “waarom niet, het is toch leuk”. Alles kan er bij. Op een avond valt zij om, trillend in haar bed met een sterk kloppend hart, volledig op tilt. Dit was de start van haar burn-out. Voor het eerst in haar leven is ze echt geblesseerd. Het duurt jaren voordat ze weer haarzelf is. In deze jaren ziet Wietske in dat het niet maken van keuzes ervoor zorgde dat ze heel veel dingen deed, maar eigenlijk ook niets deed. Nooit heeft zij 100% focus kunnen hebben en zich volledig kunnen inzetten voor haar activiteiten. Het was onbewust te vermoeiend. Haar levensmotto is geworden “ik ben veel leuker als ik minder doe “. Door te kiezen en minder te doen heeft ze geleerd dat ze veel meer kwaliteit kan leveren. Veel meer in het ‘nu’ zitten, waardoor ze meer plezier beleeft. Soms kampt ze nog steeds met aftershocks van haar burn-out, maar deze heeft ze nu omarmd en een plekje gegeven. Op zo’n moment denkt zij: “Wees eens lief voor jezelf. Je hoeft niet alles te doen en te kunnen.”

De avond wordt afgesloten met Rik toe Water. Als creative director bij Fox, 24Kitchen en National Geographic is hij eindverantwoordelijk voor alle content, zoals promo’s, activaties, commercials en vormgeving. Hij pakt het poëtisch aan en vraagt de gitarist om hem te begeleiden tijdens het vertellen van zijn fuck up. Hij begint met “Als het lekker met je gaat, dan kom je al snel in een warm bad”. Hij werkt bij een groot mediabureau. Alles zit hem mee. Het gaat goed. Hij boekt het ene succes na het ander. De arrogantie sluipt er langzaam in. Zo erg zelfs, dat hij de aandacht verliest en niet meer luistert naar de wensen van zijn klanten. Hij weet het namelijk allemaal beter. Er ontstaat een probleem. De klant is ontevreden, maar dat wordt niet gezien. Zo verliest hij door zijn arrogantie samen met zijn team een van de grootste zuivelcoöperaties, met alle bijbehorende merken, als klant. Een keiharde val, die leidt tot tonnen. Hierdoor slaat de onzekerheid toe. Rikt denkt ‘kan ik het nog wel?’. Een terugblik op zijn fuck up laat hem inzien dat hoeveel succes je ook hebt, je altijd met beide benen op de grond moet blijven staan: “Eigenwijs zijn is niet erg, maar blijf wel realistisch.” Soms moet je gewoon doen wat er van je gevraagd wordt. Zo simpel is het! De sleutel om succes te behouden is volgens Rik: “Het gaat vaak om aandacht schenken en goed te blijven luisteren.”

Het is een fantastische avond. De informele sfeer, de openheid van zowel het publiek dat vragen durft te stellen als van de gasten die hun verhaal doen. Niet alleen maar mooi weer spelen en de schijn ophouden, maar er voor uitkomen waarom je een fout hebt gemaakt. Ook al zijn de situaties anders, bij iedere Fuck Up zijn er altijd elementen waarmee je je kunt identificeren. Heb jij deze avond gemist of wil jij ook je Fuck up delen? Check de Facebookpagina en zorg dat je er de volgende keer bij bent.

Tekst: Zehra Gungor

Fotografie: Sandra Reeb-Gruber

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here