Met bakken komt het uit de lucht. 8 maart 2017 is grauw en nat. Maar wat ons betreft kan de lente beginnen, want vandaag gaat ijssalon Garrone weer open!

Met druipende paraplu stappen we binnen in de zaak waar ik als klein meisje al kwam voor een hoorntje chocolade-ijs. Sandra, de fotograaf, en ik zijn op de bonnefooi langs gegaan in de hoop dat we even vijf minuten een foto mogen maken en drie vragen mogen stellen. Maar in plaats van een kort momentje tussen de bedrijven door, worden we binnen gehaald als oude vrienden. Direct krijgen we koffie geserveerd met een glas water en een klein wafeltje met het eerste ijs van het seizoen en worden we voorgesteld aan Alessandro en Rinaldo, twee van de drie zonen van Beate Garrone.

Rinaldo komt bij ons zitten en beantwoordt onze vragen. Er wordt taart gehaald om de opening te vieren en ook de eerste gasten druppelen, bijna letterlijk, vanuit de regen naar binnen voor een ijsje. “We zijn ongeveer een maand geleden weer begonnen met de voorbereidingen om de winkel te openen,” vertelt Rinaldo. “Onze moeder is in december thuisgekomen vanuit een kliniek in Duitsland waar ze, sinds haar hersenbloeding begin 2016, werd behandeld. Normaal gaan we in januari naar een speciale ijsbeurs, maar dit jaar moesten we eerst de zorg voor onze moeder op poten zetten en hebben we de beurs overgeslagen. De afgelopen maand zijn we echter druk bezig geweest met de voorbereidingen, waaronder het gebruiksklaar maken van onze oude ijsmachines. Ze stammen uit de jaren ’40 en hebben jarenlang stil gestaan. Ze zijn nu helemaal gerenoveerd en we gebruiken ze dit jaar voor het eerst weer om vers ijs mee te maken. Ondanks onze ervaring is de start van het nieuwe seizoen toch altijd weer spannend.”

Twee jongens passeren ons tafeltje met een bakje ijs in de hand en een vader in hun kielzog. Het zijn Nour en Thomas. Allebei 7 jaar oud en vaste klanten bij Garrone. Nours vader Jurran zat nog met Allesandro in de klas en de broer van Thomas heeft hier gewerkt. Zodoende is Garrone de vaste stek die steevast twee keer per week wordt bezocht.
Nour houdt het meest van stracciatella en Thomas, die een allergie heeft, eet het liefst de limoncello-sorbet. Maar als ze zelf een smaak mochten ontwikkelen zou het ‘kauwgom-Fristi-limonadesorbet worden’ zeggen ze in overeenstemming.

Rinaldo vertelt ons dat, naast de traditionele smaken, de exclusieve smaken steeds meer hun opmars maken. Hij laat ons proeven van het overheerlijke karamel-zeezout ijs en de verrassende honing/rum/anijs variant.

Elk jaar wordt er weer gezocht naar nieuwe en bijzondere ingrediënten: dit jaar bijvoorbeeld extra donkere chocolade uit Venezuela en ijs met Babà, een Italiaans cakeje doordrenkt met rum in combinatie met citroen. Maar ook succesverhalen uit eerdere jaren komen terug, zoals gin-tonic ijs en ‘Haarlemse Kus’ met walnoot en vijgen. Naast diverse smaken sorbet-ijs wordt ook suikervrij ijs gemaakt zodat er voor iedereen volop keuze is.

Ik vraag voorzichtig hoe het nu met hun moeder Beate gaat. Sinds haar hersenbloeding hebben we alleen gehoord dat ze is ontwaakt uit haar coma maar verder is er eigenlijk niet zoveel bekend over haar welzijn. “Ze is stabiel en maakt hele kleine stapjes in haar herstel. Zo klein dat je ze bijna niet merkt,” zegt Rinaldo. “Maar soms krijgen we toch signalen dat ze alert is en niet opgeeft en dus geven wij ook niet op. We zijn zo ontzettend blij met alle warme reacties die we hebben gekregen van de bewoners van Haarlem. Het lijkt wel of heel Haarlem heeft gereageerd. Echt onvoorstelbaar hoe betrokken iedereen is bij mijn moeder.”  Rinaldo en zijn broers zouden dit jaar de zaak overnemen zodat Beate langzaamaan van haar pensioen kon gaan genieten. Het lot zorgde ervoor dat de overname in een stroomversnelling raakte en het geplande pensioen van Beate is op deze manier erg zuur, maar het is overduidelijk dat de jongens de taak van hun moeder naadloos hebben overgenomen.

Inmiddels is Alessandro druk bezig het verse Amaretto di Saronno ijs uit de snorrende machine te scheppen. Met onze magen vol ijs, koffie en taart maakt Sandra nog één foto van het hele team. Ze werken keihard, soms dagen van 07:00 uur ‘s ochtends tot 01:00 uur ‘s nachts, maar de liefde voor het vak en de zaak is hier bijna fysiek voelbaar. De regen klettert buiten onverminderd voort, maar ik weet het nu zeker: bij Garrone is de lente begonnen!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here