De 2021 editie van Gluren bij de Buren was een bijzondere: in de openlucht en geplaceerd maar ook nu weer bijzonder gevarieerd. Van shocking power theater tot ontroerend mooi samenspel van vader en zoon. Het weer werkte eindelijk mee en maakte er een ware feestdag van. Haerlems Bodem-fotograaf Rob Ouwerkerk legde het vast.

De Filistijnen

“Nu even geen foto!” roept zanger/gitarist P.M.Delèvre gestrest bij de soundcheck, en dat laat daarmee zien dat dit ‘bijeengeraapte zootje’ hun muziek wel degelijk serieus neemt. “Sjaak komt altijd wat later” vertellen de bandleden maar zodra hij is gearriveerd gaan ze los. In een aanstekelijke mix van kritische maar gevoelige liedjes en dichtregels. Goed in de gaten gehouden door director Codi kunnen we door de takken gluren in de tuin van wasbordspeler Arjan Bosch. Hun muziek is aanstekelijk en vlot maar ook muzikaal en tekstueel ijzersterk.

Gluren tussen de takken, HB ging naar de Filistijnen
De vaste metgezel van Sjaak Vrugt, director Codi

Een lijk in het Spaarne

Een vermakelijke historie wordt opgevoerd in de Egelantiertuin bij Museum Haarlem door “Bij Tante Door”. Met in de hoofdrollen Ingrid Bartels en Andrea Roosen. In hun prachtige kostuums en met de tuin van het voormalige Gasthuis als idyllisch decor vertolken de dames met verve een soort thriller uit 1631 met een verrassende ontknoping.

Historisch toneel van Tante Door

Bert en Boris Vissers

Vader en zoon Vissers brengen vanuit een een prachtig intiem hofje achter de Nieuwe Groenmarkt een ontroerende mix van luisterliedjes en poëzie. De locatie leent zich uitstekend voor deze sessie en de lieve gastvrouw Ellis Denkers voorziet ons van eigen gemaakte koekjes en een verfrissend drankje.

Prachtig, vader trots en zoon geroerd
Muisstil, geboeid door liedjes en tekst en het extra van het samenspel van vader en zoon

Dyvonna Jazz Collective

Op het Ripperdaplein klinkt de muziek van zanger Marten Janse van Stuifzand en Yvonne Soff. Een mix van jazz klassiekers, Brazilian shuffles en Latin groove op het zonovergoten plein maakt het de toeschouwers moeilijk niet een klein dansje te doen. Lekkere solo’s van de blazers, gitarist en toetsen. “Ik trek even andere schoenen aan voor de foto” zegt Yvonne, waarna ze verder spelen en het publiek, jong en oud, geniet van de combinatie swing en ijsjes. Het geluid van de muziek weerkaatst tegen de oude manege van het Ripperda-complex en verhoogt daarmee het festivalsfeertje.

Jazz bij de Manege
Jong publiek, jazz en ijsjes
…en de hakken van Yvonne…

Basic Matters

De kantine van volkstuinvereniging Zonder Werken Niets vormt het decor voor de gevoelige liedjes en gedichten van Basic Matters. Sjoeke en voorzitter Jan Levers verwelkomen ons enthousiast. “We hebben ons terras voor de eerste keer beschikbaar gesteld, maar wat ons betreft volgend jaar weer” zegt Jan. Het applaus geeft aan dat dat ook geldt voor de luisteraars die er toch een behoorlijke fietstocht naar de Van der Aartweg voor over hadden.

Rust en Ruimte en Kleinkunst

The Iron Man

‘De ijzeren man’ is een ironisch theaterspektakel over de nieuwe rol van de man. Van bier drinken tot nagels lakken, van stoeremannenmacho tot pappazacht. “Of de fotograaf de expliciete scenes alsjeblieft niet wil fotograferen, want dat hoeft niet op het web” vraagt Lisa de Kwant, regisseur en actrice. Dat belooft wat!

De arena op het Frans Hals hofje wordt betreden door vier stoere heren, strak in pak en voorzien van een ouderwetse veegmop. Gevolgd door een streng oogende meesteres in glimmend zwarte outfit. Zij dirigeert de mannen naar hun plek op een viertal kratjes. De associatie met een leeuwentemmer in het circus dringt zich enigszins op.

En dan begint het spel. De mannen, eerst nog onderdanig, veranderen al snel in wilde beesten. De veegmoppen blijken ook uitstekend geschikt als erotische speeltjes waarmee de mannen aanwezige vrouwen doen blozen. En dan blijkt waar de waarschuwing van de regisseur op doelde; de broek gaat omlaag voor een keuring van “wie de grootste heeft…” het veroorzaakt veel gegiechel. Wat je er ook van vindt, het is zeker dat het gezelschap onder leiding van Lisa een strak, snel, modern, verrassend stuk theater neerzetten.

De setting, omlijsting door platanen in het Frans Hals Hofje
Tsja, now what?
De Raven van Odin

Ter conclusie stellen we dat deze editie van Gluren een groot succes was. Verrassend gevarieerd, met een grote inzet en veel speelplezier van alle optredende acteurs, zangers en gastgevers. En hierbij mag er ook een dik compliment gegeven worden voor de soepele organisatie. Kunnen we dit niet elke maand doen?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here