Jazz in Haarlem leeft! Dat bleek aan de vele reacties op het bericht dat we onlangs postten over een jazzsessie in The Wolfhound. En dus kon een gesprek met Bob Wiebes, initiatiefnemer van Haarlem Jazz Underground niet ontbreken. 

Voor de niet-jazzkenners, wie speelden er eigenlijk?
Bob: “Op het podium (heel trots) stonden Jesse van Ruller, ’s Nederlands beste jazzgitarist durf ik te stellen (als Anton Goudsmit en Reinier Baas maar niet meelezen), Frans van der Hoeven, een legende op zich, en David Lyttle uit Noord-Ierland die met zijn creatieve en smaakvolle spel iedereen verraste.
Wie de meest bijzondere gast was van de avond? Hij zat met zijn vrouw, terwijl ik de apparatuur aan het opzetten was, al lekker te eten in de hoek: Philip Harper. Ooit ontdekt door dé Art Blakey, onderdeel geworden van de Jazz Messengers en speelde o.a. met Benny Golson. De Jazz-royalty deed ook een stuk mee, Caravan, van Duke Ellington. In een kelder ging het dak er moeilijk af, maar er was instortingsgevaar. Wat een vuurwerk.”

Jesse van Ruller

“Tijdens de jamsessie naderhand waren het bekenden en onbekenden die voor briljante momenten zorgden. Om er een aantal te noemen; Erik Sinnige virtuoos op gitaar; het spel van Jesse van Ruller erend; op bas Reijer Wildeman, één van Haarlems grootste beloftes; Bram Wassink, summa cum laude afgestudeerd aan het Amsterdams Conservatorium; Leon Klaasse (Doe Maar, The Analogues) deed een paar stukken mee achter het drumstel en de altijd smaakvolle Willem Abelen op sax (Yes Miss No Miss). Tot slot held Lourens van der Zwaag op trompet (Valvetronic, sluiten volgend jaar Noorderslag af) namen de blazerssecties voor hun rekening. Om half 3 klonken eindelijk de laatste noten van Mr. Clean (Freddie Hubbard) en daarmee was de derde sessie ten einde.”

Frans van der Hoeven

Hoeveel man was er?
“Moeilijk in te schatten, want het was VOL. Maar als ik mijn gebrekkige kwaliteiten op het gebied van uit de losse pols mensen tellen toch even mag botvieren zou ik zeggen: een mannetje (en vrouwtje) of veertig? In elk geval kon er niemand meer bij en moesten sommige jazzliefhebbers helaas huiswaarts keren. Dus ik waarschuw ook nu weer: kom op tijd. En nee: ik ga het nooit ergens anders organiseren. Ik vind die exclusiviteit leuk en de sfeer van The Wolfhound is fantastisch. Ik zou willen dat iedereen die wil kijken kan kijken, maar ik geloof dat als iedereen op elkaar let en mensen elkaar hun plekje gunnen (wat helaas niet altijd gebeurt), iedereen kan genieten van muziek op wereldniveau.”

Van ouwe Alphenaar tot jonge muzikanten die vol passie en plezier met elkaar hun waardering voor de muziek deelden. Te gEk!

Wat vond jij van de avond?
“Ik kan me alleen maar in superlatieven uitdrukken, dus ik ga daar nog even mee verder: ronduit onvoorstelbaar. Ik wist dat er behoefte was aan vrij toegankelijke jazz in een intieme setting in de binnenstad. Maar ‘jazz lives, man!’ om de afsluitende woorden van de avond te citeren. Los dat de avond muzikaal gezien van ongekend niveau was (ik vermoed dat er zelden zulke goede muziek in die kelder is gespeeld (en ik kan het zeggen want ik stond er vaak te spelen)), was het prachtig en haast ontroerend om te zien hoe liefhebbers van allerlei pluimage zaten te genieten. De energie die los kwam bij het publiek toen Philip Harper zich bij de band voegde en een geweldige performance neerzette, maakte ontzettend veel bij me los. Van ouwe Alphenaar die tot half 3 heeft zitten luisteren, tot jonge muzikanten van 18, die vol passie en plezier met elkaar hun waardering voor de muziek deelden. Echt te gek, vooral met elkaar en hoe die groepen mengden. Een saxofonist van 73 die helaas zijn sax was vergeten (‘Volgende keer jongen, echt waar’) die met een jonge drummer ideeën stond uit te wisselen: pure magie.”

David Lyttle

Wat maakt jazz zo mooi?
“Jazz verbindt. Het maakt niet uit waar je vandaan komt, hoe oud of jong je bent, jazz is voor iedereen. Daarnaast is de wisselwerking van jazz met andere muziekstijlen (hiphop bijvoorbeeld bij het Jazzmatazz project van Guru, of soul en R&B door Robert Glasper met Black Radio) zo ontzettend verbindend. Mensen vinden elkaar erin. Daarnaast is het gewoon retemoeilijk dus je weet altijd zeker dat je zit te kijken naar mensen die écht goed zijn. Daar twijfel je bij Jody Bernal op de Grote Markt tijdens Haarlem Jazz & More toch iets meer aan. *Ahem*.”

Wanneer is de volgende sessie?
“De volgende Haarlem Jazz Underground is op 17 januari (altijd de derde donderdag van de maand). Wie er speelt kan ik nog niet vertellen, maar je moet me maar op mijn blauwe ogen geloven dat het echt te gek wordt! Ik hoop nóg meer mensen te verwelkomen bij Haarlem Jazz & Nothing More!”

Fotografie: Alexander Grautman blitzerz.nl

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here