Wie vindt dat wij een open-minded, tolerant en gastvrij volk zijn, ziet het naar mijn mening helaas iets te rooskleurig in. Wij Nederlanders zijn namelijk een tamelijk gesloten volk dat geniet van haar privacy. Betreurenswaardig, vind ik.

Dat is niet gek, want dit valt samen met ons leven in deze individualistische samenleving waar wij onszelf belangrijker vinden dan de rest. Wij individualisten stellen het hebben van een eigen mening, zelfontplooiing en onafhankelijkheid zeer op prijs. Wij leven hierdoor in onze eigen bubbel. We beperken ons tot onze eigen vertrouwde vriendenkring, komen alleen in aanraking met nieuws en reclame dat ons eigen denken bevestigd en op straat is het hebben van oogcontact met een voorbijganger, al dan niet geforceerd, eerder uitzondering dan regel. ‘Bemoei je met je eigen zaken’ is de norm geworden waar mensen kiezen voor hun eigen geluk. We zijn hierdoor de samenhorigheid en solidariteit kwijt.

Onze tegenhanger, het collectivisme, richt zich meer op de groep dan op het individu. Hier staat traditie, veiligheid en sociale controle hoog in het vaandel. Je hebt elkaar nodig om te kunnen overleven en leeft hierdoor harmonieus samen. Je draagt als groep de verantwoordelijkheid en kunt rekenen op onvoorwaardelijke steun.

Voor zowel het individualisme als het collectivisme zijn wat voor-en nadelen te bedenken. Ik ben dan ook geen voorstander voor het één of het ander, maar het wordt wel hoog tijd om even stil te staan bij die bubbel waar we zo in leven. Het leven in je eigen bubbel is zeer klein, beperkt en ook soms zeer eenzaam. Geen wonder dat er nu mensen een week lang dood in hun huis kunnen liggen voordat ze gevonden worden. Laten we dus vooral niet stoppen met onze neus in andermans zaken te steken en onze aandacht bewust naar buiten te richten, bij het helpen van de ander. Er is meer op de wereld dan van de daken te kunnen schreeuwen hoe succesvol je bent, je af te sluiten voor buitenstaanders of schaamteloos egoïstisch te handelen uit eigenbelang. Wat je geeft, krijg je uiteindelijk weer terug. Geef liefde, je bent maar één van de 7,5 miljard.

Meer Kitty Fortman? Lees hier haar vorige column Verwachtingen.

1 REACTIE

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here