Op een eerlijke manier je boterham verdienen met een restaurant op een van de mooiste plekken van Haarlem, de Veerplas. Kan dat? Haerlems Bodem nam plaats aan de keukentafel van Merel Janssen en stelde haar deze vraag. Samen met haar man Frank van Baaren, hoopt ze deze zomer Het Veerkwartier te openen. Een stadse vrijplaats waar mensen elkaar kunnen inspireren en kinderen gewoon kind kunnen zijn. Bovenal een restaurant waar het eten goed, eerlijk en betaalbaar is.

Er zijn nog Haarlemmers die onbekend zijn met het gebied. De Veerpolder is echter een uniek stuk natuur aan de oostzijde van Haarlem, met middenin de Veerplas. Een plek waar je de IJsvogel en het pasgeboren lammetje kunt ontmoeten, maar ook een plek waar leuke feestjes zijn.

Met je ballen op het hakblok
Veerkwartier-2-x-Haerlems-Bodem-x-Jaap-KroonHet antwoord van Merel op de vraag of je duurzaam kunt ondernemen in de natuur van Haarlem was meteen duidelijk. “Natuurlijk kun je dat.” Met een minimaal budget van 100.000 euro moet dat volgens haar haalbaar zijn. Uiteraard ligt daar een gedegen plan aan ten grondslag. Dat kan ook niet anders met een echtgenoot die al jaren zijn boterham als financieel horeca adviseur in Haarlem en omstreken verdient.

Maar met een plan krijg je niet zomaar een ton op tafel om te investeren in een nieuw bedrijf. Al helemaal niet in deze tijd. Dan maar op een hippe manier het geld bijeensprokkelen, oftewel crowdfunding. “Maar dat is heftig”, legt Merel uit. “Het vergt nogal wat van je en met name privé. Je bent er elke dag mee bezig. Een flinke mindfuck is het, want je gaat per slot van rekening gewoon met je ballen op het hakblok. Je laat zien wie je bent en wat je doet.”

Bijzonder is, dat ze niet alleen geld willen binnenhalen, maar ook aan ‘spullenfunding’ doen. Het hele paviljoen wordt opgebouwd en ingericht met tweedehands spullen. Hoe duurzaam kun je zijn. De hele maand april is nog bedoeld voor het realiseren van het beoogde budget en in mei willen ze open. De vergunning aanvraag ligt er en het nu alleen nog wachten op een ‘ja’ van de gemeente Haarlem.

40 is het nieuwe 17
“Het is eigenlijk mijn droom”, vertelt Merel. “De bedoeling is dat Frank gewoon zijn eigen ding blijft doen en mij aan de zijlijn ondersteunt. Ik ga er mijn eerlijke boterham mee verdienen. Dat is tenminste is de bedoeling. En ik geloof er in, anders was ik er natuurlijk nooit aan begonnen.”

Een droom van een vrouw van 40 die als zeventienjarige met een tienertoerkaart vertrok vanuit Twello naar het westen. De liefde bracht haar uiteindelijk naar Haarlem en na diverse omzwervingen woont ze daar nog steeds met haar Frank. Heel NederlandKantelt en Het Veerkwartier kantelt mee, staat er op hun facebookpagina. Toen Haerlems Bodem opmerkte, dat 40 ook een kantelleeftijd is, moest ze hartelijk lachen en gaf ons gelijk. “Ik merk inderdaad dat ik aan het veranderen ben. Vroeger was ik niet zo van het delen en verbinden, maar nu sta ik er voor open. Ik word ineens benaderd door mensen die mogelijkheden zien om bij ons bijvoorbeeld. iets met dans en sport te doen. En dat is leuk. Het Veerkwartier als magneet voor creatieve Haarlemmers. Verbinding dus.”

Veerkwartier-3-x-Haerlems-Bodem-x-Jaap-Kroon

Stadskinderen en blubbersnoetjes
Door middel van een duidelijke programmering wil Merel het publiek naar zich toetrekken. Zo wil ze elke dinsdagavond, als het weer het toelaat, een filmavond in de buitenlucht houden. Maar dan wel met een koptelefoon op je oren om de rust in de natuur niet te verstoren. Honden worden op het terras welkom geheten met een bak water en wat lekkers, mits aangelijnd. En natuurlijk met lekker eten. “Mensen moeten beloond worden als ze op de fiets vanuit het centrum naar je toekomen.” Beloond worden met een goed glas bier en/of wijn en een bord lekker eten waar je niet de hoofdprijs voor betaalt. Hoofdgerechten die niet meer dan 20 euro kosten en o.a. bereid zijn met producten uit eigen pluk- en kruidentuin.

Het belangrijkste vindt ze toch wel dat de keurige Haarlemse kinderen weer vies worden. Het buitenleven van een kind staat voor haar centraal. Dat is het grote gemis voor een kind in de stad. Blubbersnoetjes, zwarte handen, schaafwondjes op de benen en winkelhaken in de kleding. Een bonte verzameling van duizendpoten en wormen in een schoenendoos. Dat is andere koek dan een lege batterij van je gameboy of een virus op je PC.

Tekst en Foto’s: Jaap Kroon

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here