Het openluchttheater Caprera in Bloemendaal is een magische locatie om een optreden te zien. Hier gebeuren bijzondere dingen, ontstaan er magische momenten en vinden er prachtige, soms onvergetelijke avonden plaats. Verslaggever Tim mocht zo’n avond meemaken tijdens het, door Patronaat geprogrammeerde, concert van James Vincent McMorrow. 

Ontdekkingstochten
Enkele maanden geleden ging ik bij een strandtent in Zandvoort naar de wc. Welke tent het was, ik heb geen idee. Wel weet ik nog dat er een poster hing met de aankondiging van het concert van James Vincent McMorrow (Dublin, Ierland) in Caprera. Dat wilde ik zien! Nu ken ik de muziek van James Vincent McMorrow eigenlijk niet zo heel erg goed, maar overduidelijk heeft hij ooit wel indruk op mij gemaakt. Dit heb ik tegenwoordig met wel meer artiesten. Sinds ik Spotify heb luister ik veel verschillende muziek, want je kan er eindeloos blijven ontdekken. Helaas zijn die ontdekkingstochten van een zeer vluchtig karakter. Zoals ik voorheen een cd kocht en echt de tijd nam voor de muziek skip ik op Spotify na één keer luisteren door naar een volgende cd. Als ik de cd überhaupt al helemaal afluister.

_DSC9682

Husky
Voor we naar James mogen kijken zal eerst de Australische indie folk band Husky optreden. De band van de twee neven Husky Gawenda (gitaar en zang) en Gideon Preiss (keyboard en zang) klinkt erg goed. Mooie nummers die door een aandachtig publiek wordt bekeken. Tof ook om te zien dat de zitbanken al vanaf het begin zo goed als volledig gevuld zijn. Het enthousiaste publiek heeft er zin in. De mannen van Husky waren wel vergeten hun merchandise uit Berlijn mee te nemen. Vervolgens een leuke geste van de jongens, je mag je gegevens bij ze afgeven en dan sturen ze je een persoonlijk bericht per post. Oh ja, en ze zochten nog een lift naar Utrecht. Geen idee of ze dat uiteindelijk gelukt is.

_DSC9757

Als het podium wordt omgebouwd voor James Vincent McMorrow verliest de zon steeds meer aan kracht en wordt het toch behoorlijk fris. Kleedjes en jassen worden aangetrokken. Ik heb me in ieder geval veel te koud gekleed en hunker naar een warme kop koffie. Wanneer James Vincent McMorrow het podium oploopt betekent dat dat de podiumlampen ook aan kunnen. Dit geeft gelijk extra sfeer aan de toch al spectaculaire setting.

BEKIJK HIER MEER FOTO’S VAN HET CONCERT VAN JAMES VINCENT McMORROW
[rev_slider JVM]

Zodra hij met zijn kenmerkende kopstem het eerste nummer inzet grijpt hij ons gelijk bij de keel en laat niet meer los. Het publiek is muisstil en laat zich gewillig meevoeren door een prachtige set waarin hij zichzelf begeleid op of een gitaar of een piano. Het publiek geniet met volle teugen en stelletjes zoeken geborgenheid bij elkaar. Wat ik zelf ook altijd leuk vind is wanneer een zanger of zangeres contact zoekt met het publiek. Het vertellen van anekdotes en grappen op een ontspannen manier geeft aan dat hij of zij het naar de zin heeft. Dit is gelukkig ook het geval bij James Vincent McMorrow.

_DSC9912

Als laatste nummer van de toegift zingt James Vincent McMorrow het lied And If My Heart Should Somehow Stop. Een prachtig nummer waarvoor hij de microfoon laat voor wat het is en aan de waterkant gaat zitten. Met zijn krachtige stem vult hij met gemak het theater en maakt het zo tot een waardig slot van een héérlijke avond. Dat blijkt ook wel uit de staande ovatie waarmee het publiek afscheid van hem neemt.

Tekst & Fotografie: Tim Kulk

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here