Ik had laatst een date en hij vroeg of ik er een column aan wilde wijden. Dit wilde ik wel. Dus bij dezen.

Om later geen eenzaam kattenvrouwtje te worden moet ook ik er soms aan geloven: daten. Nu scrol ik gerust uren in m’n eentje door Netflix terwijl ik schaamteloos een bak Ben & Jerry’s leeg eet. Toch lijkt het me geen vervelende gedachte om dit samen met iemand anders te kunnen doen. Een relatie moet immers iets toevoegen aan je leven zeggen ze, het zal er in ieder geval voor zorgen dat ik minder keuzestress heb en daarnaast een legitieme reden om dik te worden. Iets waar ik me wel in kan vinden.

Daten is op z’n zachtst gezegd mijn minst favoriete bezigheid. Ik plas nog liever publiekelijk in mijn broek, schaaf mijn duimtop aan een kaasschaaf of kras met mijn nagels over een schoolbord dan dat ik op date ga. Nu moet ik zeggen dat ik toch liever niet door het leven ga met een halve duim, maar het schetst even het beeld.

Daten is als een sollicitatiegesprek. Je bent zenuwachtig, probeert erachter te komen of hij/zij bij je past en vraagt hem/haar het hemd van het lijf om maar kans te maken op die ‘baan’. Bij sommige dates wordt het laatstgenoemde punt tevens iets te letterlijk genomen. Maar alsof het allemaal nog niet erg genoeg is leiden de succesvolste sollicitatiegesprekken vaak niet eens tot een baan. Is dat eens even balen.

Daten gaat ook hand in hand met het hebben van verwachtingen ten opzichte van de ander. Wij mensen zijn namelijk niet vies van het idealiseren van ons leven en onze toekomst. Het hebben van bepaalde verwachtingen hoort hier dan ook bij. Maar het doen van aannames over het gedrag van een ander persoon kan gevaarlijk zijn, want verwachtingen zitten tussen onze oren. We willen graag ergens betekenis aan geven, maar betekenis is geen gegeven maar juist iets wat wijzelf creëren. Je kunt de ander niet verwijten voor het feit dat hij/zij geen contact meer met je opneemt na de date of dat hij/zij niet bereid was jouw 6 Gin-Tonic te betalen, alleen omdat je dit verwacht had. Wanneer onze verwachtingen niet kloppen met de realiteit worden we pijnlijk met onze neus op de feiten gedrukt. En dat is zuur.

Ik schrijf dit natuurlijk met een dikke knipoog, want iemand die de moeite neemt om met jou op date te gaan is gewoon lief. Ik wil wel graag het volgende punt maken: stop met het hebben van verwachtingen. Niet van je date, niet van het feestje waar je binnenkort naartoe gaat en ook niet van je huisgenoot die waarschijnlijk toch weer zijn afwas niet gedaan heeft. Doe dit voor je eigen bestwil, want dan kan alles alleen maar meevallen en leef je een zorgeloos leven. En of mijn date de baan heeft gekregen? Zeker niet.

Meer Kitty Fortman? Check hier haar vorige column Is het een kwestie van tijd?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here