Wij kennen petities op veel niveaus; het redden van Haarlemse viskramen, een alternatief einde voor Game of Thrones en meest recent; het redden van een stuk Haarlemmerhout. Aantal handtekeningen? Meer dan 23.000! Grote kans dat jouw krabbel ertussen zit.

Zelf ben ik al een tijd gestopt met petities ondertekenen. De neushoorn wordt nog steeds bedreigd en Mauro mocht niet blijven. Petities voelen als een stapeltje stille signaturen. Petities hebben iets akeligs leegs. En vooral, iets schreeuwerigs.

Zo ook de petitie tegen de bomenkap in De Haarlemmerhout.
Opgezweept door gemakkelijkshalve waarheden op de petitie-website, groeide het verzet tegen het plan van de gemeente.

Na 14.000 steunbetuigingen haalde de petitie zelfs landelijk nieuws.
De caption bij het artikel van RTL. “De Hout. Voorlopig kan en nog gewandeld worden in het bos.” Dat gaat wel héél ver, RTL! Dit voorlopig ontwerp beslaat in totaal 960 m². Voor de verbeelding: dat is ongeveer 20 procent van een voetbalveld. De petitie doet alsof een hele hap van de Haarlemmerhout in vlammen op gaat.

Desalniettemin is het gaaf; tienduizenden Haarlemmers die in actie komen voor – ook mijn – favoriete stadsbos. Maar hoeveel procent van de ondertekenaars heeft daadwerkelijk iets van het voorlopig ontwerp van de gemeente gezien?

De doelen van dit plan zijn namelijk best nobel. De gemeente wil de Hout toegankelijker maken en de entree verfraaien. Mede door een lelijke parkeerplaats minder in het (Dreef)zicht te zetten. Bestaande bomen maken plaats voor de nieuwe parkeergelegenheid. Waren onze Haarlemse raadsleden enthousiast over dit ontwerp? Nee, in grote meerderheid niet. Mede door de geplande bomenkap.

Nuance?
Inmiddels staat de teller van de petitie op meer dan 23.000 handtekeningen. En werkelijk alles rond dit voorlopig ontwerp lijkt onbespreekbaar geworden. Partijen die de wethouder nog íéts mee willen geven voor een alternatief plan worden met de politieke  grond gelijk gemaakt.

Wat bracht deze petitie nou echt? Veel emoties – gebaseerd op eenzijdige informatie – en een felle, gepolariseerde discussie. Zonde voor de toekomst. Wel heel erg van deze tijd…

Op mijn fietsje rijd ik langzaam langs het oude Dreefzicht. Het parkeerterrein is een betonnen doorn in het oog. Het fietspad kan ook wel een beurt gebruiken.Is er toevallig een petitie gaande? Voor een normaal gesprek?

Meer Joris? Lees hier zijn column over plastic.

Foto: Hans Palmboom.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here