Money talks & bullshit walks! Dus speciaal voor de Kunstlijn vraagt Paviljoen Welgelegen een substantiële bijdrage van het Cultuur Stimuleringsfonds van de gemeente Haarlem. Prima, als de speciaal aangestelde curator als aanjager fungeert met werk dat inspeelt en zinspeelt op de fantastische ruimtes van het paviljoen.

Money talks

Tijdens de opening bazelde Ann Demeester van het Frans Hals Museum te lang over de zogenaamde roemruchte functies die het paviljoen vervuld heeft. Want, daar waren we in Haarlem weer de beste, de eerste en de origineelste in. Wij Haarlemmers liepen maar weer eens ooit voorop. Dat vinden we anno nu zo belangrijk dat er niets van is terug te lezen op de website van het paviljoen of op een Wikipedia-pagina. En, hoe hard je ook van de daken schreeuwt dat het waar is, wat kopen wij ervoor? Het gelijk van Amsterdam en Den Haag ga je toch niet krijgen, laat staan dat het de hoogtijdagen van weleer doet herleven. Ga eens uit van de kracht van onze stad nu en kijk niet met afgunst naar de concurrentie.

Van alles wat…

Bullshit walks en zelfverrijking

Het feit is dat de showroom van een rijke stinkerd als Henry Hope in de slaapkamers van Lodewijk Napoleon en Wilhelmina van Pruisen is aangekleed met werk van Alina Lupu. Zij is de enige die refereert aan het leven van de bankier en de financiële support die Hope gaf aan de econoom Adam Smith. Om zijn economische model in zijn ‘The Wealth Of Nations’ te kunnen voltooien. Oftewel, zijn opvatting dat je pas met veel geld extra fortuin kunt vergaren, vergrootte het onderscheid tussen de ‘haves’ en ‘have-nots’ in een kapitalistisch geleide economie. De boekhouder/econoom/mecenas hoefde in zijn eigen bed slechts wat bonnetjes af te dragen en te declareren.

Karl Marx kon zijn ‘Das Kapital’ pas voltooien met financiële input van zijn oom; een groot-industrieel van de Philips-tak. Lupu verwijst daar subtiel naar. Ze wil maar zeggen dat je zonder geld het niet ver zult schoppen. Welk idee je ook maar naar buiten wilt brengen. Wie voor een dubbeltje geboren is, kan het zonder impuls nooit tot een kwartje schoppen.

Oppotten

Kunstwerk Vincka Struben

Smith geeft aan dat we overgaan tot het oppotten van geld. Het gaat de rijke stinkerd om het verzamelen van waarde om de waarde. In die zin heeft een vanity-house annex kunstshowroom van Henry Hope een echte museumfunctie en wordt kunst een speculatieve handel die vaster en lucratiever is dan peper, tulpenbollen, goud of onroerend goed.

Kunstenaar Daan Brouwer heeft zijn ‘morphing’ technieken prachtig vervat in zilver. Vincka Struben geeft het bestaande vloeroppervlak van de Lodewijk Napoleonzaal een andere dimensie met tape, inkt en acrylverf.

Welkom op paviljoen Welgelegen bij de private kunstverzameling van een bankier die zichzelf ten koste van alles en iedereen wist te verrijken.

Foto’s: Rob Ouwerkerk

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here