De eerste artiest die we dit jaar op Haerlems bodem ontvangen is Tessa Douwstra, met haar band LUWTEN. We pikken Tessa op bij station Haarlem en lopen met haar naar Patronaat. Ondertussen praten we, met de wind in onze haren, al een beetje over Haarlem en haar “usual suspects”.  In de kleedkamer in Patronaat vervolgen we het interview over (haar) muziek, vintage instrumenten, independent versus mainstream en krijgen we bijval uit onverwachte hoek. 

HB: Als ik aan Haarlem denk, denk ik aan?

Tessa: “Dan denk ik eigenlijk aan de ‘usual suspects’. Ik denk aan de Cheffies (Chef’Special) want daar heb ik een paar jaar mee gezongen en mee opgetrokken. En ik denk aan Thijs (v.d. Klugt) en Linda (van Leeuwen). En ik denk aan Suus (van Sue the Night). Eigenlijk denk ik dan vooral aan muzikanten uit Haarlem. Uiteraard denk ik ook aan Patronaat, en specifiek aan Bri (Brigit Lanfermeijer): die is tof en altijd in Patronaat, die fikst altijd alles.”

HB: Wat is je tofste herinnering aan een optreden in het Patronaat, als artiest of bezoeker?

Tessa: “Voor mij was het heel bijzonder om met de Cheffies mee te doen, toentertijd. Omdat ik zelf eigenlijk wat verlegen van aard ben, was het behoorlijk buiten mijn comfortzone. Daarbij is mijn eigen muziek ook wel wat meer verlegen dan dat wat zij doen, dus het was voor mij een mooie kans om eens zoiets groots mee te maken. En dat vond ik heel erg tof. Wel een beetje te eng soms, maar heel bijzonder zo’n overvolle grote zaal hier in Patronaat.

Maar ook met mijn eigen bandjes hier in het café, toen het nog niet zo hip was als nu, maar dat het gewoon allemaal niet paste en dat er maar 8 kanalen op de geluidstafel waren terwijl wij met z’n 10-en op het podium stonden. Dat is misschien wel mijn lievelingsherinnering, met Wooden Saints in het café, en dat we alles moesten improviseren. Dat was wel echt kicken.

Zelf ben ik hier ook wel een keer naar een concert van Typhoon geweest in de kleine zaal, samen met mijn zusje: dat was ook echt heel erg leuk. Daar vond ik laatst nog wegwerpcamerafoto’s van.”

HB: Als je naar de programmering van de komende weken kijkt, wat zou je dan zelf graag willen zien?

Tessa: “Laten we hier Mischa (Porte, drummer) even bij vragen.”

Mischa schuift gezellig aan.

Tessa: Bettie Serveert, dat is top. Mijn lief heeft ooit nog gitaar gespeeld in Me & Stupid, dat was een zijproject van Bettie Serveert. En toen hebben wij ook een keer samen een gig gedaan en dat was heel tof. Ik ben super fan van Carol ik vind haar gewoon hartstikke stoer.”

Mischa: “De Grote Hi Ha Hondenlul Voetbal Show?! Daar wil ik wel heen. Gewoon om te kijken wat het is. En Deutsche Ashram, dat klinkt goed! In galm gedrenkte dreampop ….

Tessa vult aan: “…in galm gedrenkt klinkt gewoon alles top. Dus dat moet goed zijn.”

Mischa: Sjako. Dat is heel leuk.”

Tessa: “…en Gosto is ook heel leuk! En Yorick en Anne, altijd goed. Yorick deed volgens mij het voorprogramma toen bij die show van Wooden Saints waar ik het net over had. Ik ken hem sowieso nog van vroeger van The Hype, want daar speelde ook Dennis Weijers in en die zat bij mij op school. Het is allemaal zo’n kleine wereld.”

Mischa: “Anne komt oorspronkelijk uit Ermelo, net als ik. We zaten op dezelfde middelbare school. Niet tegelijk, maar toch. Daryl Ann (voormalige band van Anne Soldaat) is echt ontstaan als schoolband in Ermelo.”

Tessa: “en dan ook nog ‘Zing je even met mij?’. Zingen om de Nederlandse taal te leren. Klinkt super goed. Sowieso, alles met zingen is gewoon goed voor de wereld! Ik geloof ook dat het werkt. Ik denk dat ik ook Engels heb geleerd door Engelse liedjes te zingen.”

HB: Welke vraag zou je nu als band het liefst beantwoorden?

Tessa: “Pfffff….. Ik vind het eigenlijk altijd veel fijner als ander mensen de vragen verzinnen…. Dit is nu mijn eerste interview voor deze ronde met LUWTEN. Er zijn nog niet zo veel vragen aan mij gesteld. Maar ik vind het altijd heel leuk om inhoudelijk te praten over wat je doet. Het gaat snel over hoeveel succes je al hebt gehad. Hoeveel plays en hoeveel likes. Over of je een goed verhaal hebt en dat soort dingen. Volgens mij levert heel goed luisteren naar de muziek de beste vragen op. Ervaren wat het met je doet, wat vind en voel jij er bij. Waar de teksten over gaan. En dat je dan als journalist vraagt van: “Hoe kwam jij hier op?” Of “Wat wil je er eigenlijk mee zeggen?” Of ”Ik voelde dit, wat vind jij hiervan?”. Dat het vooral over de muziek zelf gaat. Er wordt echt veel vette muziek gemaakt in Nederland en ook veel independent muziek die niet wordt opgepikt om wat voor reden dan ook. Op deze manier ligt de focus niet op het al behaalde succes maar meer op de muziek en de makers.”

HB: Je hebt er nu bewust voor gekozen om zelf aan de slag te gaan, en daarna een band om je heen te vormen. Wat is de belangrijkste motivatie daarvoor?

Tessa: “Eigenlijk gewoon omdat ik samenwerken best wel moeilijk vind. En omdat ik super gevoelig ben voor andermans ideeën en meningen. Als iemand dan met iets komt ga ik eerder de confrontatie uit de weg maar denk ik er misschien wel anders over. Hierdoor vind ik alleen werken echt een bevrijding omdat je dan nooit hoeft te twijfelen of het een goede keuze is. Je kunt gewoon alles intuïtief doen want er is niemand die zich afvraagt of jouw ingeving wel de juiste is. Dus dat is de belangrijkste reden.”

HB: Is het dan zo dat, doordat je nu met een band speelt, jouw oorspronkelijke idee weer gaat veranderen of probeer je juist met LUWTEN heel dicht bij de oorspronkelijke muziek te blijven?

Tessa: “Ik denk dat live en een plaat twee verschillende dingen zijn. Het is een zoektocht tussen wat je oorspronkelijk bedacht hebt, maar er ook voor zorgen dat het live werkt. Momenteel voel ik dat de plaat best wel klein en voorzichtig is en live wil ik niet dat je in slaap valt. Niet alles wat op je koptelefoon werkt, werkt ook op een podium. Dus het is wel de bedoeling dat het nu weer anders wordt. Ik denk ook wel dat het over een jaar weer anders is en dat vind ik juist ook wel vet.

HB: Waar kunnen we jullie in de toekomst tegenkomen?

Tessa: “Deze week hier, en in Amersfoort en op Noorderslag in Groningen. In februari mogen we weer op Grasnapolsky spelen dus dat is te gek. En daarna, nou ja, we zijn van plan om de plaat uit te brengen maar we zijn ook een beetje voorzichtig doordat er, door het liedje online te gooien, ook diverse aanvragen kwamen uit verschillende hoeken. Dus we gaan even kijken wat we daarmee gaan doen. De plaat is wel af en het idee is wel om deze in maart of april uit te brengen maar we kijken ook nog even wat er verder op ons pad komt. Het liefste zou ik niet alleen in Nederland spelen met deze plaat. Door internet in het algemeen is de wereld een stuk grenzelozer. En ik denk dat wij als Nederlandse muzikanten daar heel veel gebruik van kunnen en moeten maken. Ik weet nog niet precies hoe dat werkt. Maar ik wil dat wel graag serieus nemen. Je maakt niet alleen muziek voor mensen in Nederland, het kan overal ter wereld mooi gevonden worden.

Ik zou ook graag op festivals willen spelen maar dan wel graag op luisterpodia van de festivals, Bospodium Into The Great Wide Open bijvoorbeeld. Dat lijkt mij wel wat.”

HB: De vorige band die wij deze vragen voorlegden was Jungle by Night. We vroegen ze een vraag aan jullie te stellen en dit kwam eruit:

Tessa: “Nou Mischa, deze is voor jou.”

Mischa: “Kom maar op, ik heb er zin in.”

Citaat uit “Jungle By Night Haerlems bodem”:

Gino: “Dat is met Tessa Douwstra toch? Die heeft een keer een talk gedaan op school volgens mij. Over performance en het leven als artiest zeg maar. Ze had een keer opgetreden met Chef’special op Lowlands in de Alpha en daar ging ze over vertellen. Maar verder ken ik haar niet…”

Tessa: “Ik heb nooit in de Alpha gestaan trouwens maar ik kan mij die talk nog wel herinneren. Gek ook om te doen omdat iedereen die daar was zelf ook muziek maakt maar met elkaar praten over muziek is natuurlijk altijd prima.”

Citaat uit “Jungle By Night Haerlems bodem”:

Peter: “Ik weet dat haar gitaar, dat is een super crappy oud ding van geperst kuthout uit de jaren 60, van de gitarist van Metallica geweest is. Misschien kunnen we daar een leuke vraag over stellen…zoiets als “voel je de spirit van Kirk Hammett nog door je gitaar als je aan het spelen bent?”.”

Mischa lacht hardop: “Je bent wel beter gitaar gaan spelen sinds je die hebt….”

Tessa: “Om eerlijk te zijn: nee, ik voel daar helemaal niets van en ik vind dat helemaal dikke prima. Maar ik vind het wel een goed verhaal. Het is de mooiste gitaar die er bestaat, ik pak hem er wel even bij. Het is inderdaad wel een crappy ding maar omdat ik nog steeds een beetje een beginnend gitarist ben past dit perfect bij mij. En hij klinkt echt hartstikke mooi. Hij is ouder dan mijn moeder, mijn andere gitaar is precies zo oud als mijn moeder. M’n moeder is niet heel oud trouwens. Het is gewoon mijn ding, ik voel mij helemaal één met het apparaat. Maar ik denk nooit meer aan die hele Kirk eigenlijk.”

Sonny: “….en de drummer heeft een Rolling Bomber… wat kunnen we daarover vragen?”

Peter:  Misschien “Hoeveel moet je er voor hebben?”.

Sonny: “Ja, goeie: “Voor hoeveel zou hij z’n Rolling Bomber willen verkopen?”.”

Peter legt uit: “Dat is namelijk een drumstel en daar zijn er maar een paar van in de wereld en dat is helemaal van hout. Omdat ze aan het einde van de Tweede Wereldoorlog geen metaal meer hadden moesten ze die helemaal van hout maken.”

Mischa zonder twijfel: “Echt niet. Nooit. Voor geen miljoen.”

Tessa: “Een miljoen?”

Mischa: “Ja, ook niet voor een miljoen. Ze zijn gewoon niet meer te vinden. Het is een ding uit 1943 en er zijn er destijds iets van 200 van gemaakt. Een doordat de spanblokken en spanbanden ook van hout zijn gemaakt zoals Peter al zei, klinkt het veel warmer. Het is echt een heel bijzonder ding. En daar heb ik heel lang naar gezocht en dat heeft mijn totale manier van spelen veranderd. En dat is niet te vervangen. Ik ben met dit ding zo vergroeid nu, ik speel ook bijna op geen andere set meer.”

Citaat uit “Jungle By Night Haerlems bodem”:

Sonny: “En ik wil heel graag weten hoe z’n nieuwe snare bevalt.”

Mischa: “Ja, heel goed die snare. Prachtig. Ik heb hem alleen niet mee vanavond, dat dan weer niet. Voor LUWTEN is hij net niet geschikt maar voor heel veel andere dingen wel. Heel mooi.”

HB: De volgende band die wij namens Haerlems Bodem hopelijk spreken is Yorick van Norden en Anne Soldaat met Unsung Heroes,  wat zou je hen willen vragen?

Tessa: “Misschien kunnen we vragen waarom ze alleen maar naar de Beatles luisteren de hele tijd? Want er is inmiddels zoveel mooie nieuwe muziek. Waarom toch altijd die jaren 60? Waar komt die fascinatie voor het verleden vandaan? En is dat ook omdat jij iets hebt tegen het heden of de toekomst? Ik vind het namelijk ook heel vet maar ik vind het bijzonder dat mensen zo geobsedeerd kunnen zijn door een bepaalde tijd.”

Dave von Raven (The KIK), die blijkbaar een kleedkamer verderop zat, komt met een grijns op zijn gezicht binnen: “Ik hoor alles wat jullie zeggen, echt alles!”

Tessa lachend: “Oh jij bent natuurlijk ook helemaal geobsedeerd door de Beatles, vertel even dan! Waar komt dat vandaan?”

Dave: “Nou, uit de jaren 60 dus.”

Tessa: “Ja maar, waar komt jouw fascinatie met die periode vandaan?”

Dave: “Dat weet ik niet. Dat is gewoon een gevoel. Het is voor mij een feit dat in de jaren 60 de beste popmuziek gemaakt is. Echt. Omdat die aardkloot toen door een soort van universum gleed waarin alles het beste samenkwam. En wat natuurlijk zo is, is dat er nu ook een heleboel moois wordt gemaakt maar het is allemaal uit de mainstream verdwenen. En de mainstream is nu gewoon heel slecht. In de jaren 60 was hele goede muziek blijkbaar mainstream.”

Tessa: “Maar wat denk je dan dat jij daar nu mee moet?”

Dave: “De radio moet zich meer gaan concentreren op de independent dingen. Maar ze vertikken het. Dat deden ze in de 60’s niet anders natuurlijk maar toen was het geluk dat goede muziek gewoon hip was. En je mond wordt nu ook gesnoerd want als je er een keer op die radio wat van zegt, dan is het gelijk: “Laat maar”. Ze zijn zo eenkennig als ik weet niet wat en heel snel op de pik getrapt. Dat hoor je ook aan liedjes die door de jaren heen gemaakt zijn en die over de radio gaan, die blijven ze allemaal draaien. Dan hebben ze het idee dat het over hun gaat.”

Tessa: “Dit is toch een leuke toevoeging aan waar wij het net over hebben gehad?! Misschien moeten we het dan nog meer vertalen naar de tijdgeest nu. Dus, de vraag voor Yorick en Anne zal dan zijn: “Hoe kunnen we er voor zorgen, met elkaar, dat independent muziek meer aandacht krijgt?”.”

Korte impressie van de avond

We ronden gauw het interview af zodat Tessa en de band zich kunnen voorbereiden op de show. Het Patronaat Café is vanavond niet helemaal vol maar toch vol genoeg voor een goede sfeer. De mensen die er zijn komen zichtbaar voor de muziek en vanaf het eerste nummer blijkt het publiek een duidelijke chemie met de band te hebben. Er wordt oprecht geluisterd en meegedeind. Ook op het podium is Tessa zichzelf; ietwat onzeker maar puur en in haar muziek en zang weet ze heel goed wat ze doet. De nummers zijn melodieus en voelen gelijk prettig aan. Eigenzinnig geduldige liedjes met gevoel voor klank en ruimte voor elektronica. Aan elk detail is aandacht besteed en dat is terug te horen. De band is op elkaar ingespeeld en met elkaar zetten ze een prachtige show neer die heel veelbelovend is voor de toekomst. Wij van Haerlems Bodem waren zeer onder de indruk en hopen nog veel van LUWTEN te horen de komende tijd.

Benieuwd geworden naar de muziek van LUWTEN? Luister dan hier naar het nummer “Go Honey” via Soundcloud.

 

Foto’s: Jaap Kroon

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here