Vanuit zijn ruimteschip aanschouwt hij belangstellend de wereld om hem heen. Het enige wat hij heeft: de fles, z’n typemachine, gedachtes. M.H.R. Puttmann -met dubbel t en dubbel n- bewondert het leven en beschrijft gedachtes in zijn enigmatische contemplaties. Speciaal voor jou.

Contemplatie 5

Dus Giel, mijn Giel Beelen, dat vervelende blanke kereltje brallend uit m’n radio, laat aan het einde van zijn show apengeluiden schallen door de ether en zegt daarna dat Sylvana stil moet zijn. Einde show. Begin gezeik.

Na iedere nationale beroering van racistische aard, of een ‘ding’ waarbij bepaalde mensen zich beledigd voelen vraag ik des te meer af: waar maakt men zich druk om? Waarom mocht op een mooie zomerse dag de vermaledijde Negerzoen, geen Negerzoen meer heten? (Daarom nog een keer: heerlijke, zachte, lieve, bruine Negerzoenen) Nu prijkt er monstrueus Zoenen op de doos, een nietsontziende deceptie voor mij als fervent fan van deze overheerlijke delicatesse. En wat is precies het punt? Waarom kijkt men alleen naar negatieve, racistische connotaties omtrent het woord Negerzoen? Bezie de andere kant. Persoonlijk zou ik het als neger louter positief vinden als er een minimale connectie bestaat tussen mij en deze zaligmakende heerlijkheid. Daarbij komt dat Negerzoenen -wit van binnen bruin van buiten- deze twee anders gekleurde mensen juist samenbrengt. De mensheid culmineert in deze lekkernij; leve de Negerzoen!

Dan die andere nationale discussie die ons land (mede vanwege het gemis en bijkomende frustraties op de hoop van een Elfstedentocht) rond de donkere dagen teistert: de zwartepietendiscussie. Moe word ik ervan. Altijd loop ik weg, draai mijn hoofd om of ga een boek lezen (De (neger)hut van oom Tom) als dit onderwerp ter sprake komt. Maar nu wil ik er, met mijn prikkelende pen, één ding over schrijven: waar maakt iedereen men zich druk om. Niet-blanke mensen: het is een kinderfeest. Kom op, het is allemaal niet zo bedoeld. Witjes: als niet-witte mensen zich beledigd voelen, pas de kleur dan aan, doe niet moeilijk. Als het een gevoelskwestie is, kun je als blanke(vla) persoon nooit weten hoe dat voelt, dus zeik niet. Klaar.

Ik vind het sowieso betreurenswaardig dat wij niet in een wereld leven waarin allerhande onbeperkte grappen en grollen over alles en iedereen gemaakt kunnen worden. Hoe zou de wereld eruitzien als mensen zich niet laten raken door grapjes -of heel harde grapjes. Hoe leeft de mensheid als beledigden niet naar wapens grijpen wanneer zij geitenneukers worden genoemd? Hoe zou Nederland zijn als het geen stof doet opwaaien wanneer ik zou schrijven dat iemand als Sylvana feitelijk gezien, puur objectief vanwege haar prachtige bruine kleur, op een aap lijkt. Maar, dat geldt voor ieder mens want wij zijn voor meer dan 98 % genetisch identiek aan chimpansees. Lieve Syl: we lijken allemaal op aapjes. Leve de Negerzoen!

M.H.R. Puttmann.

Fotografie: Wiebrig Krakau

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here