M.H.R. Puttmann – misschien is het toch ergens goed voor

0
116
M.H.R. Puttmann – toch ergens goed voor

Kom toch even allemaal wat dichter bij elkaar. Het is vreselijk dat er vele tienduizenden voor hun leven hebben moeten vechten op de ic’s. Zorgmedewerkers hebben met gevaar voor eigen leven klokjes rond gewerkt. Van de stille ramp die vele bejaardentehuizen trof, weten wij niet eens het topje van de ijsberg. Duizenden stierven in isolatie met volgescheten luiers, zonder een laatste bezoek van familie; een waardig afscheid was hen niet gegund met uitvaarten als kaalgeschoren kluizenaars. 

Nederland ging slim op slot, de economie kwam vrijwel tot stilstand en de met brede bretels omhooggehouden zeikerds stonden op: de maatregelen waren te streng, ze zouden te veel schade berokkenen aan onze kapitalistische welvaartsstaat. De rijken minder rijk, de minder rijken nog minder rijk. Och, wat een gezeik. Ondertussen kreeg KLM wel een staatsinfuus, staan er honderden banen op de tocht, maar ontving de topman zijn verdiende acht ton bonus. Acht. Ton. Een bonus voor wat? Vliegtuigen aan de grond houden. Schandalig dat hij dat krijgt, maar stuitender: hij neemt het aan. 

Dat is trouwens wel lekker wakker worden. Op een ochtend checkt hij zijn rekening. Hup. Acht. Ton. Erbij. Hoe zou zo’n rekening eruitzien? Ik hoop eigenlijk dat hij met dat geld vijftigduizend ‘Held Op Sokken’ koopt en deze schenkt. Mag hij wat er overblijft houden.

De economie zou zomaar tien jaar terug in de tijd kunnen gaan. Kunt u zich nog herinneren hoe ons land er in 2010 voorstond? We werden geteisterd door honger en ziektes. Het waren Afrikaanse taferelen. Zonder zakken rijst van de VN zou ons volk zijn gedecimeerd – dat zou wel weer een voordeel hebben: nu geen crisis.
Nee, zo was het niet. In het jaar van 2010, stonden wij in de finale van het WK. Als Robben de bal vijf centimeter hoger had gestift, over die verfoeilijke teen van Casillas, dan waren wij wereldkampioen geweest. Economisch ging het ons in 2010 voor de wind. Op de site van het CBS staat te lezen: De Nederlandse economie heeft in 2010 met een groei van 1,7 procent ongeveer de helft van de historische krimp in 2009 goedgemaakt. Dus rijke zeikerds, zeik maar dat jullie over tien jaar business class in plaats van first class naar de WK-finale – waar wij Brazilië van de mat vegen – zullen vliegen. Nee, dat is pas een ramp. 

Maar kom nou toch even bij elkaar met zijn allen. Want los van deze armageddon-achtige situatie, los van alle doden, los van de economische kladderadatsch, los van de desolate eenzaamheid bij ouderen… ja, los van dit alles is het leven momenteel toch heerlijk? Al wordt het inmiddels weer drukker, de binnenstad van Haarlem toonde wekenlang haar maagdelijke schoonheid zonder al die shoppende randdebielen. En, bij een ontmoeting met een of andere vriendin van een vriend hoef ik niet meer onhandig een knuffel te geven – sowieso zouden ze al dat geknuffel moeten afschaffen. In de trein heb ik alle ruimte op mijn vierzitsbank. En, je reist nog gratis ook, want de conducteurs controleren toch niet – de schijterds. De lucht is schoon, autowegen zijn nu waarvoor ze bedoeld zijn, namelijk om erover te rijden in plaats van iedere ochtend en avond een stilstaande polonaise te houden. De rust lijkt soms terug. Onze samenleving een versnelling langzamer door een crisis die ons de evenzovele lelijkheid als schoonheid van de maatschappij toont. Want rijken blijven zeikerige, gierigaards zonder empathie en medeleven, maar gelukkig zijn er veel meer bereidwillige mensen die allerhande hulp bieden en fixen we – op enkele incidenten na – het toch best goed hier. Daar mag wat mij betreft best eens voor geklapt worden… 

Take Care 

M.H.R. Puttmann 

Foto Wiebrig Krakau.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here