Vanuit zijn ruimteschip aanschouwt hij belangstellend de wereld om hem heen. Het enige wat hij heeft: de fles, z’n typemachine, gedachtes. M.H.R. Puttmann -met dubbel t en dubbel n- bewondert het leven en beschrijft gedachtes in zijn enigmatische contemplaties, speciaal voor jou.

Contemplatie 3

Nieuwe schoenen

Met onderzoekende tred flaneren zij, met vooruitgestoken borst, door Haarlemse straten, een vreemd schouwspel voor de vaak in overvloed aanwezige passanten. Zelfingenomen en met een houding van ‘kunt u niet aan de kant‘ en ‘ziet u niet dat ik hier loop’ banen zij zich een weg door een wolk van winkelend publiek die, verhuld in een nevel van plaatsvervangende schaamte, achterblijft. Hun manier van bewegen met nieuw schoeisel, in combinatie met alledaagse kleding maakt ze ridicuul. Een spijkerbroek met overhemd of, zoals van de week, een stijlvolle goedgevormde dame gehuld in modieuze rode rok. Haar glanzende benen die als elegant Griekse zuilen onder haar gewaad kwamen verrieden dat zij vaker doet wat zij op dat moment deed, maar dan op plekken waar dat hoort: in bossen, de sportschool of langs de Zeeweg. Op schimmige speciaal daarvoor bestemde locaties -niet de stad.

In het voorjaar zie je ze, vanwege de aanwezige hardloopwinkels, vaak in de Jacobijnestraat of Kruisstraat. Altijd doet dat iets met me: een rudimentair gevoel van irritatie. Ze voelen als iemand die in de trein tegenover je komt zitten terwijl je alleen op een vierzitsbank zit en rustig -met gestrekte benen- uit het raam zit te dobberen. De ongeschreven regel: je gaat schuin tegenover elkaar zitten zodat je beiden genoeg beenruimte hebt. Maar nee, zij gaan recht voor je zitten met een blik ‘ik mag hier zitten’. Dat mag zeker, maar je bent irritant als jeuk op de rug waar je net niet bij kunt. Dit is hetzelfde soort homo sapiens dat op het perron al begint met rennen terwijl het gele koekblik net komt aan rijden. ‘Meelopers’ noem ik ze en ze zijn ons normale mensen, in alle denkbare opzichten ontegenzeggelijk tot grote last.

Terug naar mijn hardlopers. De wetenschap dat herfst en winter in aantocht zijn masseren mijn gedachte als een Thaise massage met happy ending. Deze sportieve types trekken zich in de donkere dagen en masse terug en als ze dan al nieuwe schoenen kopen, proberen ze die zeker niet buiten uit. Misschien (idee 1.) voor hardloopwinkels een mooi moment om een loopband aan te schaffen zodat ze hun klanten volgend jaar niet als circus clowns de straat op sturen, zodat zij hun kekke stappers binnen in de winkel kunnen testen. Idee 2: wellicht kunnen we loopbanden op perrons zetten zodat meelopers lekker kunnen blijven lopen, vallen sommigen van hen nog af ook, maar dan moeten ze wel eerst hardloopschoenen kopen. 

M.H.R. Puttmann.

Fotografie: Wiebrig Krakau

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here