Ik zit met mijn handen in het haar want, wat moet ik? Een vriend van mij, een goede makker, gaat al een poosje vreemd. Hij had mij gevraagd er met niemand over te spreken. Maar ja, ik ben ook columnist en schrijven werkt voor mij therapeutisch. Ik moet soms dingen van mij af schrijven, is het niet voor mezelf dan wel voor mijn trouwe lezer die iedere maand smacht naar mijn nietsontziende woordensoep. 

Mijn vriend gaat dus vreemd. Lang en structureel ook. Je zou het bijna geen vreemdgaan meer kunnen noemen. Grappig is wel dat al mijn vrienden nu denken: kut had ik het er maar nooit met hem erover gehad. Maar ik zal hen sparen. Het gaat mij namelijk om die ene vriend die altijd grappen en grollen uithaalt. Bij een huisgenoot had hij eens de deur uit de sponningen gehaald of diens kamervloer – na een weekend weg te zijn geweest – gevuld met honderden bekertjes met water. Lachen. Misschien is het tijd voor een kleine wraakactie. Maar, mag schrijven over zijn veelwijverij?

Ik praat de laatste tijd vaak over de morele kant van mijn schrijverij. Ik vind dat ik nietsontziend alles moet kunnen noteren. Ik sta in dienst van het verhaal en leg mezelf geen beteugeling op. Woorden als neger, wijven, joden; alles zou voorbij moeten kunnen komen. Maar niet iedereen deelt deze mening. Tere zieltjes zijn in overvloed aanwezig. Gezanik van juffrouw Zeur en mijnheer Meieren neemt hand over hand toe in Nederland. We leven inmiddels in een comdoomcultuur waarin mensen geen eelt meer op de ziel hebben en muggenziften als nooit te voren.

De kern van het woord grap is volgens Van Dale iets vermakelijks; aardigheid, geestigheid, kwinkslag: iets voor de grap zeggen. Een grap heeft een objectieve waarde en is multi-interpretabel. Bij grappen, zeker grappen tegen het randje van de maatschappelijk normen en waarden, zul je altijd iemand kunnen vinden die het te ver vindt gaan. Maar de kunst van columnisten en anders zichzelf benoemde grappenmakers is juist die grens op te zoeken en er lekker tegen aan te schuren. Iets wat ik graag doe.

Terugkomend op die vriend, met zijn fijne kaal geschoren koppie en immer gulle lach. Ik weet zeker dat jij weet dat deze column een grap is, een grap zoals maten onder elkaar. Een grap zoals je zelf eens bij mij uithaalde toen je onder mijn naam kittens aanbood op Marktplaats en ik weken werd gebeld of ik de beestjes nog had. Verschil met die grap is dat deze column publiek domein is. Dus laat me schrijven: dit is natuurlijk een grap. Iedereen weet: jij zal nooit vreemdgaan. Jij bent een trouwe lobbes, als een viervoeter dolend met zijn baasje over het stand. Jij bent te aardig, te lief om vreemd te gaan. Nee, jij zou het nooit doen. Het was je vriendin.

Fijne dag.

Fotografie: Wiebrig Krakau
Kan je geen genoeg krijgen van M.H.R. Puttmann, klik dan hier.

 

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here