Een prachtige oproep, en de titel van een beroemd lied uit 1917 geschreven door Dirk Witte en uitgevoerd door de oervader van het Nederlandse cabaret, Jean-Louis Pisuisse. Volgens Wikipedia spoort het mensen aan om meer van het leven te genieten en daar niet zoveel vragen bij te stellen. Het roept ook op niet altijd de geijkte paden te volgen, je niet slaafs aan te passen bij de meerderheid. Daar ben ik het roerend mee eens.

Maar dit alles heeft ook een groot nadeel… Het raakt acuut aan één van de diepste angsten van de mens, namelijk de angst voor afwijzing, die een afgeleide is van angst voor sociale uitsluiting. De evolutionaire oorsprong van deze angst moge duidelijk zijn. Als je tot niet zo heel lang geleden sociaal werd uitgesloten had je maar weinig kans om te overleven. Toch loont het om je eigen pad te kiezen. Immers, wie zijn eigen weg gaat, kan door niemand worden ingehaald. De Schotse dichter William Blake haalt in het gedicht The Marriage of Heaven and Hell zijn neus op voor mensen die voorzichtigheid prediken: “Prudence is a rich, ugly old maid courted by incapacity.” Want één ding weet je zeker: als je op de bank blijft zitten gebeurt er maar bar weinig. Het motto van de Britse commandos is niet voor niets “Who dares wins”.

Maar nu komt de grap. Winnen en verliezen zijn twee kanten van dezelfde medaille. En volstrekt niet interessant. Verlies is een onvermijdelijke consequentie van het menselijke bestaan. Of het nu privé of zakelijk is. Het gebeurt en je moet je ertoe zien te verhouden. Maar het leven is eindig, en je weet niet hoe kort of lang je nog hebt. Dus het enige dat je elke dag opnieuw te doen staat is er het beste van maken. De ene dag beter dan de andere. Wat een hoop zielenrust geeft is direct stoppen met jezelf vergelijken met anderen. Dat is slecht voor je hart en er komt een hoop ellende van. Vergelijk jezelf met wie je gisteren was en probeer elke dag iets te leren, te verbeteren of te ontwikkelen. In kleine stapjes en af en toe een reuzenstap, als je de omstandigheden kunt afdwingen of meezitten.

Doors-zanger Jim Morrison heeft de tekst van dat lied Mensch durf te leven iets te enthousiast opgevat en stierf op zijn 27e. Voor de onmatigen onder jullie daarom nog een laatste advies: Ga zo hard als je kunt, maar zonder haast te hebben..

Deze column verscheen eerder in print, in regionaal glossy magazine LEVEN!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here