Het is mistig met hier en daar een regendruppel, maar zelfs de eerder voorspelde maar nooit aangekomen horrorstorm des doods had de bezoekers van de opening van Woodstock69 op vrijdag niet tegen gehouden. De vers neergelegde vloerplanken worden goed vastgestampt en het zand ligt binnen de kortste keren bezaaid met bierflesjes. Een feestje zoals een feestje hoort te zijn, zogezegd.

Dat het qua vormgeving, styling en uiterlijk wel goed kwam hadden we al eerder gemeld. Ook het personeel vertrouwde daar volledig op. Het was dus alleen nog wachten op de reacties van de eerste echte bezoekers. Dat bij de ingang de bordjes ‘uitverkocht’ pontificaal in het zicht hangen is goed nieuws. De gelukkigen die wel door de entree stommelen lijken allemaal hun best te hebben gedaan er zo hipster/hippie/hip mogelijk uit te zien (wat het verschil daartussen is mag iemand ondergetekende ooit uitleggen). Er is een rij bij de entree, een rij bij de bar, en een rij bij het toilet dus factor 1 voor succes, gezellige drukte, kan bij deze afgevinkt.

Op het podium is het een eveneens een gezellige warboel. De dansende DJ staat ingebouwd tussen overenthousiaste veertig plussers en mooi opgemaakte jonge meisjes met hippe drankjes, die allemaal volledig uit hun dak gaan. Factor 2, stampende beats, kan bij deze ook van het lijstje. Wie geen moer om de (misschien hier en daar wat eentonige) muziek geeft trekt zich gewoon terug op het met planten overdekte terras voor wat eten of een cocktail, of schuift binnen aan voor een potje kaarten.

Belangrijkste van allemaal is natuurlijk echter factor 3: sfeer. Iedereen danst, iedereen praat met iedereen, de trotse VIP’s zien vanaf hun VIP-deck dat het goed is en de gezichtsuitdrukking van de gemiddelde bezoeker staat op standje glimlach. Het is een feestje dat weet te overtuigen. Iedereen laat de zorgen van zijn schouders vallen, want het is gelukt. Woodstock69 is er weer. En het is er als vanouds.

Fotografie: Jacco van Lith

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here