Waar vind je in deze tijd nog een avond vol glitter, bier, muziek en blote benen? 7 t/m 11 december ben je in de Schuur op het juiste adres! De nieuwste Toneelschuur Productie Kasimir en Karoline, geregisseerd door Nina Spijkers, moest wegens Coronamaatregelen worden uitgesteld. Afgelopen donderdag kon deze dan eindelijk alsnog in première. Haerlems Bodem bezocht dit grote kermisfeest en vertelt jou of deze geslaagd én het wachten waard was.

‘Mensen zijn niet goed en niet slecht’

Het is 1932, een onrustige tijd waarin de economische crisis ook München heeft bereikt. Op het Oktoberfest heerst een gespannen sfeer: Karoline zet vraagtekens bij haar relatie met de pessimistische Kasimir die zojuist werkloos is geworden. Ze dompelt zich onder in de kermisdrukte en geniet de aandacht van mannen uit hogere standen. Haar speelsheid, positieve, ietwat naïeve levenshouding en de vele achtbaanritjes brengen haar echter niet hoger op. Spijkers stelt ons vanaf de allereerste scène de vraag: ‘Houdt de liefde stand in tijden van crisis?’ Gedurende de voorstelling blijven we onrustig schommelen tussen ‘ja’ en ‘nee’.

Die vraag levert ook in het hier en nu een interessante discussie op. Want wat betekent bijvoorbeeld klimaatproblematiek, segregatie of toenemende verdeeldheid in tijden van corona voor het gedrag van een individu? Spijkers heeft voor haar bewerking van dit maatschappijkritische volksstuk echter niet gekozen voor het verwerken van dergelijke moderne of actuele thema’s en vraagstukken.

Karoline spendeert een groot deel van haar avond met Schürzinger, een coupeur uit de middenklasse die nonchalant aan zijn softijs likt en haar vertelt: ‘Mensen zijn niet goed en niet slecht. Maar ze worden wel door ons huidige systeem gedwongen egoïstischer te zijn dan ze eigenlijk zijn, omdat ze per slot van rekening moeten vegeteren.’ Karoline komt er al feestend, maar vooral erg langzaam, achter wat hij hiermee bedoelt. Naar wat haar écht drijft en naar wat Spijkers tussen alle attracties, neonlichten en shotjes Kirsch nu eigenlijk wil vertellen, blijft het gissen. 

Vergeet de tijd, vier het leven!

Die onzekerheid is ook terug te zien in de rol van Karoline. Geregeld lijken we een glimp te vangen van haar motieven en gedachtegang, maar net als de mannen in het spel krijgen we haar nooit echt te pakken. Precies deze herkenning creëert anderzijds een zekere connectie met het personage. Net als we onze vragen en twijfels besluiten te omarmen, nodigt Spijkers een deel van het publiek uit om plaats te nemen op het podium voor een show-in-de-show. Spijkers introduceert hiermee niet alleen zware vraagstukken in een theatrale, carnavaleske setting, ook de kijker wordt onder het genot van popcorn en shotjes voor even onderdeel van de ontstane drama en hectiek.

Ondanks dat inhoudelijk maar weinig wordt gezocht naar antwoorden, ontstaat spelenderwijs een boodschap die momenteel misschien wel meer noodzaak heeft dan we ons beseffen: ‘Vergeet de tijd, vier het leven!’ Ondanks, of misschien wel dankzij de vragen en onzekerheden is Spijkers’ bewerking een feestje om naar te kijken. Of dit feest nu ook écht geslaagd was is een kwestie van smaak.

Voorstelling voor doof en slechthorend publiek 

De kermis is voor iedereen. In lijn met dit idee is deze nieuwe Toneelschuur Productie toegankelijk gemaakt voor doof en slechthorend publiek. Op zaterdag 13 november speelde acteur en dove tolk Nederlandse Gebarentaal Ali Shafiee mee in het stuk. 10 december zal dit opnieuw plaatsvinden. Deze voorstelling wordt bovendien voorzien van Text on Stage en er zijn tablets beschikbaar waarop de gesproken tekst kan worden meegelezen. Zoals bij alle andere theatervoorstellingen in de Schuur is er daarnaast auditieve ondersteuning door ringleidingen en koptelefoons.

Ga het zien en geef je over, van 7 t/m 11 december in de Schuur!

Fotografie: Rob Ouwerkerk

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here