Het is moeilijk om te geloven dat een muzikant als Alex Krottje nog niet de bekendheid heeft die je zou verwachten. Zelfs in het Haarlemse is het niet een naam die in één klap genoemd wordt met een Bart van Liemt, Rilan Ramhane of Michael Prins. Alex zelf lijkt dat niet te deren, maakt muziek om z’n gevoel te uiten en is niet bezig met de ontwikkelingen van de Haarlemse muziekscene. Haerlems Bodem sprak met hem in het Huis van Gitaarlem over het leven, drugs en zijn nieuwe project OPIE.

Alex Krottje
Geen wonderverhalen van een jongen die op z’n 3e al gitaar kon spelen, maar gewoon rond zijn 16e begonnen met pingelen. Dat voelde goed en Alex besloot muziek als rode draad in zijn leven te roepen. Muzikant boven alles, maar zoals dat met veel muzikanten het geval is werkte Alex daarnaast in de Haarlemse horeca. Twee werelden die vaak met elkaar verwezen zijn. In 2006 was daar de band Heist. Een bescheiden succes, bracht in 2009 de plaat ‘Razorblade Lemonade’ uit, speelde op diverse podia en mocht in 2011 bij de De Wereld Draait Door laten zien wat het waard was. Heist groeide en een groter succes leek te komen. Maar Alex zat zelf al jaren in neerwaardse spiraal. Het leven in twee werelden, drank en drugs werden hem uiteindelijk te veel en zo’n tweeëneenhalf jaar geleden raakte hij ‘rock bottom’. Zijn trillende handen konden geen noot meer voortbrengen en gitaarspelen was hem verleerd.

“Ik wist dat ik nu echt een serieuze kant op moest en iets maken van wie ik ben

of ik moest er een einde aan maken.”

Hij nam de juiste beslissing en liet zichzelf opnemen in een kliniek. Dat pakte gelukkig goed uit en na verloop van tijd kon hij langzaam de muzikale draad weer oppakken.

Haerlems-Bodem-OPIERecovery
Het jaar na zijn recovery werkte Alex zelf in de verslavingszorg als begeleider. Wegens bezuinigingen moest hij daar weg en kwam noodgedwongen weer in de horeca terecht. Daarbij werd hij ook gevraagd om met Baskerville op tour te gaan. Hierdoor ontstond wel de vraag of het allemaal niet te veel van het goede was? Uiteindelijk had Alex het gevoel het aan te kunnen en ging mee. “Het was wennen. Sta je toch weer met je ‘kanis’ op podium.” Het geluk wilde dat er in zijn echte vriendenkring (en ook in Baskerville) geen echte hardcore gebruikers zitten. Die hadden zo’n periode allemaal al wel een beetje gehad of zijn er simpelweg niet van. Stuk voor stuk serieuze mensen, die serieus met hun muziek bezig zijn. “Natuurlijk waren en zijn er verleidingen, die komen en gaan, maar daar kan ik inmiddels tegen.” Vroeger merkte hij het verschil wel meer. Dan was daar steevast dat biertje voor de zenuwen, nu niet meer. De pieken en dalen van gevoel waren toen veel heftiger, nu is dat een meer golvend iets.

Inmiddels is Alex al weer ruim 2 jaar uit de kliniek. “Helemaal niks, alleen een sigaretje…” Hij voelt zich goed over elke dag of jaar dat hij clean is. Soms vergeet hij door alle heisa en drukte dat het heel goed gaat, maar vergeet nooit van zichzelf waar hij vandaan komt. “Elk jaar extra dat ik clean ben is toch speciaal.” Iedereen staat stil bij zijn verjaardag, Alex bij zijn wedergeboorte.

OPIE
Aan het einde van zijn periode in de kliniek ontstond OPIE; een solo project. Het gitaarspelen kwam terug en de tijd in de kliniek vormde de basis voor de zekere melancholiek die te horen is in de nummers. Na eindelijk de ballen te hebben gevonden zijn eigen verhaal in de juiste tekstuele en muzikale vorm te gieten, werd het tijd om de songs te delen. Alex zocht andere muzikanten om zich heen. Hij was zoekende naar de juiste sound en tijdens dat proces merkte hij dat er een aantal artiesten niet bij pasten en een aantal wel.

“Ik was niet gewend om liedjes te schrijven op deze manier, met een rock band is dat anders.”

OPIE is akoestisch, blues, folk en nog veel meer. Het zijn kleine elementen bij elkaar die vormen wat het moet zijn. Alex schrijft en erangeert zelf en werkt dit dan samen met de band uit. Vooral in het schrijven van liedjes wil hij zich door ontwikkelen. Zo veel mogelijk schrijven, delen en laten horen wat hij maakt. De nummers op de EP zijn vol gevoel, aangrijpend, meeslepend en bovenal oprecht. Gelukkig is er een balans tussen de wat meer beheerste nummers en toch ook vrolijke klanken. Door de ervaren muzikanten, Tim William van Ouwerkerk op gitaar, Ilse Hofma op drums, Pieter Bakker op bass en Daniël Roser op keys, vormen zij een band die ogenschijnlijk al jaren met elkaar speelt en het publiek in ontroering weet te brengen.

Eager
Alex is eager en ongeduldig. Soms vermoeidend voor zichzelf. Hij heeft nog steeds de oneindige ambitie om op een zo groot mogelijk podium te staan. Tijdens de recente P release van OPIE waren de reacties enthousiast. “Sommige mensen zijn echt blown away en ontzettend verrast, dat is altijd leuk om te horen.”Haerlems-Bodem-OPIE-4 Maar Alex heeft niet door dat hij mensen echt raakt met zijn muziek. Beter gezegd hij heeft het nog niet door, want als hij aan het spelen is zit hij naar eigen zeggen nog in een “persoonlijk trippie”. Naast de melancholische klanken van OPIE kan Alex zijn gevoel kwijt in zijn andere band Krater. Deze band brengt dwarse rock met dromerige ballades en dropt zeer binnenkort een tweede EP. Het lijkt misschien een beetje wedden op twee paarden, maar waarom ook niet. Het verklaart zijn ambitie en drang om muziek te maken.

Voor dit najaar staat er voor OPIE een tour gepland. Mocht zijn nieuwe carriere echt opgepakt worden en weer on the road gaan is Alex niet bang voor een terugval. Hij weet waar hij vandaan komt, waar hij heen wilt en op die weg is geen ruimte voor dope. Over een jaar zien we een echte langspeler van OPIE of deze is in een vergevorderd stadium. Alex is er van overtuigd. “Er is dan inmiddels genoeg gebeurt en de juiste mensen zijn aangehaakt.” Met OPIE heeft Alex vorm kunnen geven aan een belangrijke periode in zijn leven en wie hij daarna geworden is. Wij hebben het gevoel dat Alex nu pas de man aan het worden is die hij moet zijn.

OPIE WEBSITE | FACEBOOK | TWITTER | INSTAGRAM | YOUTUBE

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here