“We zijn gezellig met z’n allen”, zegt de moeder tegen de medewerker die de kaartjes scant in het Patronaat. Ze doelt daarmee op zichzelf en naar alle waarschijnlijkheid de rest van haar gezin. Twee kinderen, een jongen en een meisje aan het einde van hun tienerjaren, en haar man. Deze samenstelling is niet zeldzaam deze avond in de uitverkochte grote zaal. Racoon maakt voor het eerst sinds lange tijd weer een tour langs het Nederlandse clubcircuit en Haerlems Bodem ging langs voor foto’s en een sfeerverslagje.

Gitaarvirtuoos

De zaal is al lekker gevuld als, keurig op tijd, het licht gedimd wordt voor het voorprogramma. Daniel Docherty; een virtuoos gitaarspeler die zijn eerste sporen verdiende als straatmuzikant betreedt in zijn eentje met z’n gitaar en wat pedalen het grote podium. Ondanks dat hij heel hard moet werken om boven de mensen die achter in de zaal uitgebreid hun weekendplannen met elkaar staan door te nemen uit te komen weet hij het grootste deel van de zaal te raken met zijn liedjes. Zijn bijzondere manier van gitaar spelen, z’n grimassen als hij zingt en de manier waarop hij oogcontact maakt met zijn publiek maakt dat hij er na vanavond weer wat fans bij heeft.

Hierna is het tijd voor de band waarvoor men het kaartje gekocht heeft: Racoon. Iets voor half negen (zijn ze nou te vroeg?) betreden de mannen trefzeker het podium. Op het oog zonder spanning, overtuigd van elkaar en elkaars kunnen. Maar zeker ook met goede zin en vol speelplezier openen ze de set. De zanger, Bart van der Weide, vertelt dat ze net een nieuwe plaat uit hebben maar dat ze vanavond het nieuwe materiaal zullen afwisselen met oudere bekendere nummers, om iedereen te vriend te houden.

Boodschap

Na de eerste drie wat aftastende nummers lijkt bij het vierde nummer, ‘Took a hit’, de zaal zich ook voldoende vrij te voelen om mee te zingen en te dansen. Toch blijkt snel daarna dat de band niet alleen een gezellige avond wil verzorgen maar ook zeker een boodschap te verkondigen heeft. Het liedje ‘Tommy’ gaat over een jongen die vroeger bij Bart op school zat en die anders is dan anderen en daarom heel erg werd gepest, terwijl hij niemand ooit kwaad deed. De zanger deelt met het publiek dat hij zich pas later realiseerde dat Tommy eigenlijk de coolste was van iedereen omdat hij gewoon deed wat hij voelde. Mede daarom schreef hij dit lied voor Tommy.

Voorafgaand aan het nummer ‘Don’t give up the fight’ wordt de toon nog wat serieuzer en de sfeer emotioneler als Bart vertelt over zijn oude buurjongetje Jayden die overleden is aan een neuroblastoom. Racoon is na het overlijden van Jayden ambassadeur geworden van Stichting Jayden en vraagt op deze manier om een financiële bijdrage van het publiek zodat er meer onderzoek kan komen naar deze zeldzame vorm van kinderkanker. Doordat Bart voorafgaand aan het liedje beschrijft hoe de vader van Jayden afscheid heeft genomen van zijn zoon krijgt het nummer nog meer lading en komt de tekst nog meer binnen.

Onvoorwaardelijke liefde

Hierna is het tijd voor het enige Nederlandstalige nummer van Racoon, ‘Oceaan’. Grappend wordt aangehaald dat de band nòg een Nederlandstalig liedje heeft gemaakt, speciaal voor het Klokhuis. Daar ze dat nummer nooit live spelen kon het publiek deze thuis maar even opzoeken (nieuwsgierig? Je vindt hem hier). Tijdens ‘Oceaan’ verdwijnt een deel van de band al in de coulissen en voor het opvolgende nummer blijven alleen Bart en de gitarist Dennis Huige over op het podium. Alle lichten in de zaal gaan uit en Bart vraagt het publiek om een lichtje met je telefoon te schijnen op je onvoorwaardelijke liefde, of anders als je die niet hebt, voor het geval je een onvoorwaardelijke liefde wil. Het is een bekend trucje, een donkere zaal gevuld met lichtjes, maar het resultaat blijft magisch en het werkt. Zeker tijdens het spelen van de grootste hit van de band ‘Love you more’, die uit volle borst van begin tot het einde wordt meegezongen.

Leuke avond

Vanaf dit moment in de avond wordt het vooral feestelijk en gezellig afsluiten. Er worden een aantal uptempo nummers gespeeld, grapjes gemaakt en het publiek geniet gretig van de show. Bij ‘No Mercy’ mixt de band nog wat bekende hits van andere artiesten door het nummer heen, met luid gejuich ontvangen door de zaal. Bij het één-na-laatste nummer van de officiële set verspreekt Bart zich al door te verklappen dat ze nog vier nummers zullen spelen. Dus voor de vorm lopen ze tussendoor nog wel even af maar het is geen verrassing meer dat ze terugkomen voor nog drie nummers. Het plezier en enthousiasme is er zeker niet minder om. Tijdens het laatste nummer stelt Bart de band nog even voor en bedankt Haarlem voor het luisteren. Al met al hebben we een gezellig avond gehad, eigenlijk voldeed de avond volledig aan onze verwachtingen en dat is zeker de kracht van de band. Om dus met Barts eigen woorden af te sluiten: “Het was best een leuke avond!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here