Op vrijdag 13 februari jl. stond Spinvis, vergezeld door Saartje van Camp, met de show ‘Oogcontact van de eenzaamste soort’ in Theater de Luifel. Het was een hypnotiserende, humoristische en huiveringwekkende show waar je compleet in mee gezogen werd. Haerlems Bodem schreef een verslag zodat jij weet wat je kan verwachten, als je de beste man op 14 april zelf gaat zien in de Kleine Zaal in de Philharmonie.

Terwijl wij op de vrijdagavond het theater betreden, valt het op dat het ‘wolligheid gehalte’ erg hoog is. Het lijkt alsof alle ouders van de Rudolf Steiner school naar de show zijn gekomen. Maar goed, wat had je verwacht? Spinvis wordt door een wijd publiek gewaardeerd, maar het zijn veelal vrije geesten die je hier vindt. Wij kopen twee biertjes, roken een cigarillo en nemen onze plaatsen in. Laat het spektakel maar beginnen!

Hij neemt je mee…
Het is knus in het theater, niet veel zitplaatsen maar daardoor verwachten wij een intieme show. Een verwachting die overigens niet teleur wordt gesteld. Terwijl Spinvis en Saartje het podium op komen, klinkt het applaus. Dan horen we een kleine beat terwijl wij Spinvis zien rommelen in het donker. Hij stopt, de beat gaat door. Hij werkt met een looper! Hoe kan het ook anders. Terwijl Saartje het muzikale gedeelte managet neemt de man, de koning, plaats op een stoel onder felle gloeilamp. Rauw.

Zijn gezicht is fel verlicht, hij kan ons niet zien. Zijn ritmische voordracht begint en het publiek wordt meegezogen door een wormgat langs tijd en ruimte naar… een zwembad?! De situatie die geschetst wordt door woordgebruik en intonatie is op zijn zachts gezegd levendig. Het gaat van het ene uiterste naar het andere uiterste maar dat boeit niet, je zit er midden in. Terwijl Spinvis bezig is met zijn ritmische voordracht speelt Saartje bijna elk instrument dat er te zien is op het podium. Wat een begin!

Welkom
Voor het derde nummer heetten Spinvis en Saartje ons welkom. Het concept van de show wordt aan ons uitgelegd en terwijl de puzzelstukjes hun plaats in nemen denk ik: Briljant! Oogcontact van de eenzaamste soort is een magische reis door de bijzondere wereld van Spinvis. Het concept is nieuw voor mij, maar iedereen die wel eens op de planken heeft gestaan vindt dit vast een leuke insteek.

Normaliter zie je geen moer snars als je op het podium staat. Spotlight! Maar bij deze show wordt het leeuwendeel van de aanwezig lampen en spotlights beheerd door Spinvis en Saartje. Hierdoor kan er oogcontact gemaakt worden met de mensen uit het publiek. Een waardevolle toevoeging aan deze show!

Uitschieters
Dit is geen advertorial, wij zijn werkelijk zo enthousiast! Een mooi moment uit de show is bijvoorbeeld wanneer Spinvis ‘Ik wil alleen maar zwemmen’ speelt. Net even anders dan we gewend zijn, maar met een funky gitaar riffje. Hier en daar moet er in de show iets gefinetuned worden, het loopt niet helemaal gesmeerd. Is dit vervelend? Absoluut niet, het past erbij. De gene die na het lezen van dit artikel naar de show gaan zullen dat begrijpen. Er zijn maar twee mensen, vier armen en er is heel veel te doen.

Dan volgt er een lied over Peter. Of althans, de eerste zin gaat over Peter, de rest gaat over Eva. Typisch Spinvis. Er wordt gebruikt gemaakt van een sampler en er komen best wel dikke beats uit de boxen. Ook de cello past er goed bij! Is dit nou elektro funk? Even vallen de zware tonen weg en zien we Saartje op haar beurt bij de gloeilamp voor een ritmische doch kwetsbare voordracht. Het werkt, het klopt en BAM we zitten weer in de elektro funk.

Onwerkelijk
De laatste nummers blijven uiterste opzoeken. Op eens klinkt er een oud keyboard terwijl Saartje zingt. Het doet een beetje denken aan Sprokkeldagen van Typhoon ft. Neske Beks. Of zijn we nu aan het generaliseren? Grapje hoor!

Wij zijn bij het nummer ‘Oogcontact van de eenzaamste soort’ dan weet je: het loopt op zijn einde. Spinvis en Saartje krijgen merkbaar een boost want ineens wordt er gerend en gevlogen over het podium. Middels een looper met ik denk wel acht kanalen wordt er een beat gecreëerd. Samba ballen, een toeter, xylofoon, tamboerijn, gitaar, basgitaar alles komt aan bod. Zelfs een liggende harp (*Koto) wordt bespeelt. Het is gewoon onwerkelijk dat twee mensen dit neerzetten, maar we zien het toch echt gebeuren.

Na het geweld van de ‘titelsong’ eindigen we met het laatste nummer. Zachter, relaxter, alsof we aan het stretchen zijn na een workout. Bevredigend en ontspannend.

Conclusie
Moeten we het nog zeggen? De show van Spinvis en Saartje is te gek! Echt een aanrader om mee te maken in de Stadsschouwburg op dinsdag 14 april. Binnenkort is er ook een interview met Spinvis te lezen, speciaal voor de die hard fans.

Doordat de controle van het licht in handen van Spinvis en Saartje is, wordt het een heel bijzondere show. Persoonlijk was het lastig om in het donker aantekeningen te maken, maar hoe lastig is het dan om in het donker, gitaar of cello te spelen. Kende je Spinvis niet? Ga het checken? Ken je het al wel? Ga het dan alsnog checken, je wordt zeker niet teleur gesteld!

Spinvis-x-Haerlems-Bodem-x-onder

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here