Wanneer tijdens de redactievergadering wordt gevraagd wie er naar dat of dat concert wil om een stukje te schrijven, hou ik meestal wijselijk mijn mond. Ik ben best een muziekliefhebber, maar zou mezelf geen kenner noemen en laat de taak liever liggen voor de betere recensenten.

Vooroordelen

Toen werd gezegd dat Rowwen Hèze naar Patronaat zou komen, stak ik dan ook niet direct mijn hand op. Toen echter bleek dat de vaste muziekcrew niet beschikbaar was, dacht ik: ach, waarom ook niet. En zo ging ik op vrijdag 31 mei met fotograaf Peter van Heun naar Patronaat met mijn opschrijfboekje en een scala aan vooroordelen in de aanslag.

rowwen hèze

Voorwaartsch met Huub Reijnders

Jack Poels (zang en gitaar) en Tren van Enckevort (accordeon en zang) zitten in de kleedkamer. De twee zien er stijlvol en ontspannen uit en lijken op alles behalve de leden van een of andere hoempapaband uit het zuiden die ik verwacht had. (Vergeef me; ik wist niet beter). Benieuwd naar hun verhaal start ik het interview met een vraag over hun nieuwe album Voorwaartsch dat zij dit jaar hebben opgenomen in de Haarlemse Waarderpolder onder leiding van ‘producer to the stars’ Huub Reijnders. Ze werkten daar volgens zijn succesrecept, waarbij een demo als basis wordt gebruikt en de muzikanten vervolgens laag voor laag hun partij daar overheen ‘recorden’. Het resultaat is echter een prettige samenhang die ‘gewoon’ klinkt zoals een band hoort te klinken.

“Het Wapen van Bloemendaal beviel prima.”

In vier weken van hard werken en weinig spelen, ramt de band hun nieuwe plaat de wereld in. Hebben ze nog wel kunnen genieten van onze mooie stad? Tren: “Heel eerlijk, als je tot elf uur ’s avonds in een studio staat, heb je daarna niet heel veel zin om nog tot diep in de nacht door de stad te zwalken.” Jack (spreek uit als Zjàk): “En de kroeg tegenover ons hotel (red. Het Wapen van Bloemendaal) beviel prima. Waarom zouden we dan nog op zoek gaan naar allerlei andere tenten? We hebben een lekker Jopenbiertje kunnen drinken.”

rowwen hèze
Tren van Enckevort en Jack Poels

“Zo sociaal zijn Limburgers niet. Die kijken eerst de kat uit de boom.”

Ik vraag me af of de Limburgers, met hun gezellige en sociale inborst, nog last hebben gehad van de ‘neus omhoog’ mentaliteit waar de Haarlemmers nog wel eens om bekend staan. Jack: “Nee, helemaal niet. Nu hebben we ook niet zoveel mensen gesproken, maar Huub is een ontzettend aardige vent en Bianca van Het Wapen van Bloemendaal was een schat. Limburgers zijn trouwens ook helemaal niet zo sociaal hoor. Die kijken altijd eerst ontzettend de kat uit de boom. Maar als ze je eenmaal kennen en vertrouwen, dan gaan ze helemaal voor je.”

Is het eigenlijk nog wel leuk?

Dit jaar staat de band voor de vijfde keer op Pinkpop. De vijfde keer? Valt er dan nog iets nieuws te doen? Ligt de angst voor de verveling van de herhaling inmiddels niet op de loer? Is deze baan nog wel leuk? Tren: “Wat wij doen is geen werk. Tenminste, zo voelt het nooit.” Jack vult aan: “Toen wij jaren geleden Tren benaderden om bij Rowwen Hèze te komen spelen zeiden we: ‘Als je met ons meedoet, hoef je nooit meer te werken. Wij hebben geen last van sleur.’ Elk optreden is een andere ervaring. Een paar jaar geleden veranderde door de crisis ook het muzikale klimaat in Nederland. Onze Vlaamse manager zei toen: ‘Allez mannen, het is nu tijd om echt aan de slag te gaan.’ En dat deden we. We zijn nog net zo scherp als vroeger en wat mij betreft zijn we juist de laatste jaren productiever dan ooit.” Tren: “Onze nummers komen uit eigen bron, dus angst om niet origineel te zijn, hebben we niet.”

‘Blieve loepe’ voor beginners

Het is bijna tijd om naar de zaal te gaan. Nog snel stel ik mijn laatste vraag: “Ik moet bekennen dat ik jullie muziek niet echt ken. Is er een nummer waar ik vanavond op moet letten? Waar jullie trots op zijn?” Een beetje bedenkelijk kijken ze elkaar aan. Uiteindelijk zegt Jack: “Als beginner moet je maar eens goed luisteren naar ‘Blieve Loepe, maar dan moet je wel tot het eind blijven want die spelen we op het laatst.”

rowwen hèze

Direct los

Met die opdracht gaan we de zaal in, die inmiddels goed vol staat met een publiek dat volgens mij niet uit Haarlem komt. Ik wurm mezelf tussen de mensen die al een tijdje vrolijk staan in te drinken op de eerste rij. Keurig op tijd komt de achtkoppige band het podium op. Nagenoeg direct gaat de boel los. Een aaneenschakeling van polka, Ierse volksmuziek, ballades, Tex-mex en een vleugje rock ‘n roll. Het publiek danst mee, zingt mee, leeft mee. Hoewel de teksten voor een Hollander niet te verstaan zijn, kent iedereen hier de nummers woord voor woord.

rowwen hèze

Bier gooien

Naarmate de avond vordert, het tempo wordt opgevoerd en de sfeer steeds feestelijker wordt, vliegen bij de hits de bekers bier door de lucht. Da’s een compliment weet ik inmiddels want vlak voor het optreden vroeg ik nog aan Jack wat ik moest verwachten en of er met bier gegooid zou worden. Hij wist het niet zeker. Want hoewel het bij het inmiddels 65+ publiek van de Achterhoekse band Normaal doodgewoon is, hangt het er bij Rowwen Hèze nog vanaf hoe krenterig het publiek is met z’n bier.

rowwen hèze

Verre van dom

Het concert nadert zijn einde en dat is jammer want het is oprecht gezellig in de zaal. Mijn conclusie: ja, deze muziek zal het prima doen op carnaval en ik zal het misschien niet zo snel door mijn boxen thuis laten schallen, maar ik ben vanavond een hoop vooroordelen kwijtgeraakt. Deze muziek is verre van dom of ordinair. De muziek van Rowwen Hèze verbindt en laat zien dat Limburg in de Randstad prima kan!

Tekst: Heleen Folgering

Foto’s: Peter van Heun

Lees ook: Eerste NK Bodydraggen

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here