Haarlem is een veelzijdige stad vol bijzondere mensen. Wij van Haerlems Bodem willen natuurlijk niks liever dan de stad in al haar veelzijdigheid laten zien. Daarom bezocht redacteur Heleen Folgering deze week een bijzondere bijeenkomst op een niet voor de hand liggende locatie.

Verwachtingen en vooroordelen

Ik sta een beetje nerveus te wachten voor het oude VNU-gebouw en kijk omhoog. Bij deze voorgevel denk je niet meteen aan Native Americans of indianen. Het gebouw staat al jaren leeg en ziet er grauw en vervallen uit, zelfs in de zon. Maar aan de zijkant van de kolos zit toch echt spiritueel centrum De Regenboogslang.

Mark Hoek, ook wel bekend als Wolf Fire, doet de deur open en een stuk of tien deelnemers, bijna alleen maar vrouwen, druppelen binnen. Mark draagt een spijkerbroek en een t-shirt; geen veren of kralenkettingen te zien. Is dit een sjamaan?

Ik ben uitgenodigd om deel te nemen aan een sjamanistische klankhealing. Dat is een ritueel waarbij er door middel van diverse instrumenten (o.a. didgeridoo, trommels, ratels en klankschalen) een ‘helend bad van geluid wordt gecreëerd’. “Je raakt in een soort trance,” vertelt Mark: “Dat is eigenlijk bewust dromen. Het is heel leerzaam en iedereen kan het. De klanken en ritmes helpen je om in die staat te komen.

Om eerlijk te zijn heb ik niks met spiritualiteit en op Pocahontas na weet ik ook niets over indianen. Behalve vooroordelen heb ik dus eigenlijk geen idee wat ik moet verwachten. Binnen een kwartier lijken al die vooroordelen te worden bevestigd wanneer Mark iemand vraagt of hij “de kristallen wil wakker maken”. What the …?!

De ruimte is schemerig verlicht. In een kring liggen matten, meditatiekussens en wollen dekens op de grond. Er branden kruiden in een schaal en ik zie veren, kaarsen, stenen en allerhande instrumenten liggen. Tegen elke muur van de vierkante ruimte staat een klein altaartje met kaarsen en stenen. Ook klinkt er muziek door de boxen die ik niet anders kan duiden dan ‘een beetje typisch’. Het lacherige gevoel in mijn onderbuik wordt sterker. Mark en zijn team (twee vrouwen en een man) bereiden de ruimte voor op …. ja, op wat eigenlijk?

Trommelen

Alle deelnemers zoeken een plekje op een mat en installeren zich met diverse kussens. Iedereen lijkt een beetje zijn eigen ritueel te hebben om zich voor te bereiden en kiest de plek waar ze zich het lekkerst voelt. Voor sommigen is dit ook de eerste keer. Mark legt uit wat er gaat gebeuren en wat we kunnen verwachten. Het valt me op dat hij geen zachte, ‘zijige’ stem gebruikt maar gewoon de procedure uitlegt. Dat bevalt me wel.

De bedoeling is dat we gaan ontspannen. Hoe meer je ontspant, hoe makkelijker het is om je door de trillingen en de klanken te laten dragen en hoe makkelijker je dicht bij je echte gevoelens komt. Eenmaal op mijn matje leg ik pen en papier aan de kant, ga onder de deken liggen en bereid ik me mentaal voor op wat gaat komen.

Mark bedankt de Grote Spirit voor ons leven en Grote Moeder Aarde voor alles wat zij ons geeft. Hij bidt tot de vier windrichtingen en vraagt de spirits ons te begeleiden op onze reis. Een trommel, dan nog een en nog een. Het klinkt spannend. Ze beginnen ritmisch samen te spelen. Na een tijdje begint Mark mee te zingen. Klinkt inderdaad als een indiaan. Ik vind het eerst een beetje gek maar, als ik er eenmaal aan gewend ben, ook mooi. Mark en zijn team lopen tussen de mensen door waardoor de geluiden dan weer dichtbij, dan weer verder weg zijn. “Laat het gewoon maar gaan. Laat het maar los. Heel goed,” hoor ik op sussende zachte toon links van me.

Ik doe echt mijn best om mijn innerlijke energie te laten stromen maar mijn jarenlange cynisme over alles wat niet ‘doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg’ is, belet me om me echt eraan over te geven. Dus uiteindelijk besluit ik maar gewoon te luisteren. Na wat ongeveer een uur moet zijn, stoppen de trommels en de ratels en worden in plaats daarvan belletjes en klankschalen gebruikt. Ze maken een zingend geluid dat de hele ruimte lijkt te vullen. Die klanken doen wel wat met me. Het geluid lijkt me op te tillen en mee te voeren op een soort golven. Het voelt lekker. Dan is het voorbij. Langzaam komt iedereen overeind en krijgen we thee, aardbeien en chocolade.

Ik spreek kort met een van de deelnemers, Debby (43). Dit was haar eerste klankhealing maar op spiritueel gebied is ze al veel verder, vertelt ze. Ik vraag haar hoe ze de healing heeft ervaren. “Ik had het gevoel door een soort vortex (draaikolk, red.) te gaan. Toen ik daar doorheen was voelde het heel prettig. Ik kwam dicht bij mezelf.” Ze vond het niet eng of vervelend. “Je komt wel jezelf tegen. Ik ben me ervan bewust dat ik vaak van mijn gevoelens probeer weg te lopen. Dat is een leerproces en soms denk je dan wel eens: pfff… wéér een uitdaging!” Men praat nog even na en neemt dan afscheid met een zwaai of een omarming. Ik praat na met Mark en zijn team.

Thuiskomen

Mark zocht al op redelijk jonge leeftijd naar meer betekenis in zijn leven. In zijn jeugd was hij zich bewust van het feit dat de keuzes in deze maatschappij erg beperkt zijn. “Je kunt kiezen voor een kerk, maar daar wordt verwacht dat je eigenlijk geen vragen stelt en een beetje dom blijft. Of je kiest voor de wetenschap waarbij je slim mag zijn maar waar weinig geborgenheid en liefde te vinden is.” Mark onderzocht verschillende alternatieve levensstijlen maar het Noord-Amerikaanse sjamanisme voelde voor hem als thuiskomen.

Niet meteen trouwens; in het begin vond hij alles eng. Een goede leermeester hielp hem deze angsten te overwinnen, onder andere door zogenaamde zweethutsessies. Deze man sprak zichzelf soms enorm tegen en wanneer Mark hem daarop wees, antwoordde hij: “Ja, dus? Het maakt niet uit of je iets de ene dag op de ene manier aanpakt en de volgende dag op een andere manier. Als het maar voor je werkt.” Mark leerde in de jaren erop steeds meer over de diepte en verfijning van de sjamanistische rituelen en hij ervoer de kracht van de aarde en de spirits.

De meeste mensen kijken tegen molshopen aan alsof het enorme bergen zijn. Ze zijn bang en bezorgd. Als je die angsten kunt loslaten dan gaat alles weer stromen en kom je weer in je creatieve en intuïtieve zelf. Je gaat weer leven. Mensen die lekker in hun vel zitten gaan niet elke dag in een betonnen doos zitten staren naar lichtgevende puntjes op een scherm.

Mark vond in het sjamanisme zijn spirituele familie. Hij vindt het fijn dat hij dit met zijn deelnemers kan delen. “Sinds ik de levenskracht in mij heb losgemaakt, voel ik me meer gehoord. Als ik iets zeg, doe ik dat vanuit mijn kracht. Wat mensen ervaren tijdens de sessies is voor iedereen verschillend. Het hangt af van hun persoonlijke blokkades. De meeste mensen komen hier ook voor een beetje liefde en erkenning. Om gezien te worden.

Na tweeënhalf uur stap ik weer het felle zonlicht in en ben bijna verbaasd het winkelcentrum en de flats van Schalkwijk om me heen te zien. Wat een ervaring!

Wil je ook een keer een sjamanistische klankhealing meemaken of wil je meer informatie? Neem dan contact op via info@regenboogslang.net of 06-13209556.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here