Eén van de manieren om aandacht te vragen voor wat het kost om een neon-installatie terug te krijgen op het dak van een oude cacaofabriek aan het Spaarne is een benefietdiner. Michael Struis, Jaq de Ruiter, Jos Ahlers en René van Stekelenborg legden contact met Sabine van Restaurant Staal en Olala Chocola Haarlem en schotelden de pleitbezorgers, steunbetuigers, donateurs en ambassadeurs van ‘het Drostemannetje terug in Haarlem’ een driegangenmenu, een jonge meestergitarist en een kroniek van een verzamelaar voor. Als aandenken kreeg je een uniek Drostemannetje-bord mee naar huis.

De Haarlemse identiteit

En dat terwijl een eindje verderop de gemeenteraad hard op weg was om aan te dringen op een motie van wantrouwen rondom het gesteggel over de Koepel. Linksom of rechtsom vonden ongeveer 40 mensen de tijd om met ons mee te denken over onze stad, over het gemis aan een echte identiteit, over het omarmen van echte stadsiconen en beeldbepalers die in Haarlem het verschil zouden kunnen maken, als we maar willen en als we maar een degelijk besef hebben hoe Haarlem omgaat met haar eigen kansen, sterktes en zwaktes.

Opperverzamelaar René Snoeks legde heel overzichtelijk uit hoe Droste groot werd in Haarlem en waarom het chocoladebedrijf eigenlijk zo ver zijn eigen tijd vooruit was. Niet alleen in de productie van chocola, maar ook op het gebied van distributie, klantenbinding en marketing. Zijn persoonlijke slotwoord bleef goed hangen bij het aanwezige publiek van architecten, investeerders, ondernemers, beleidsmedewerkers en creatieven: “Haarlem verdoezelt maar wat graag haar eigen verleden terwijl we met Lorentz, Frans Hals, Anthony Fokker én het Drostemannetje heel wat te melden hebben. Nee, liever focussen we ons op een boekdrukker die nooit wat gedrukt heeft, die niet uit Haarlem komt en er nooit gewoond heeft.” Snoeks drukte hiermee al meer punten dan Coster ooit bij leven had gedaan.

Marketing- en Klare Lijn-voorloper

Michael Struis, een van de initiatiefnemers van de expositie ‘Leve de Stadsiconen’ in het ABC Architectuurcentrum en van het Drostemannetje, benadrukte nog maar eens hoe bijzonder het was dat een gerenommeerd vormgever uit Frankrijk samen met de Droste-directeur de Klare Lijn zou uitzetten in de vorm van één van de eerste en grootste neonreclames ter wereld. Mensen als Joost Swarte, Joost Veerkamp en Eric Coolen zijn schatplichtig aan een mannetje dat decennia lang de skyline van onze stad heeft gesierd.

En zo werd het benefietdiner tussen soep, hoofd- en nagerecht één grote brainstormsessie op niveau waarbij razendsnel gebladerd werd in agenda’s, contacten werden aangeboord en ideeën werden uitgewerkt.

Meestergitarist Ducroock

Marnix Alexander Ducroock zette met zijn Spaanse gitaar een supervernuftige set neer van jazz, fusion, rock en flamenco met een licht-psychedelische twist, inclusief Pink Floyd-bewerking en Paco de Lucia-traditional. In zijn eentje, dichtbij de bar van het restaurant. In mei verschijnt van zijn band The Last Wave het album ‘Final Box of Songs’. De aanwezige dinergasten kijken gebiologeerd toe hoeveel fretten Ducroock per seconde pakt. De jonge gitarist neemt het restaurant mee op een ontdekkingstocht van traditionele en vooruitstrevende muzikale kennis.

Hoe nu verder met het Drostemannetje?

De initiatiefnemers hebben zich verenigd in de Stichting Stadsiconen Haarlem. Samen met een steeds groter wordend legertje van ‘decision makers’, ondernemers, de VVE, belanghebbenden en belangstellenden starten we per 17 maart onze expo door in de Waarderpolder bij het Expo Centre van ColorOn. Het lichtbedrijf Maxibel ontwikkelt een LED-versie van het Drostemannetje en, aldus Struis, de stichting probeert om samen met Agaath Droste een streefdatum te prikken voor een definitieve terugkeer van het Drostemannetje in onze Haarlemse skyline. “In het weekend van 20 tot en met 22 oktober 2017 tijdens het IndustrieCultuurfestival gaat de stekker erin.”

Dat het Drostemannetje voor Stichting Stadsiconen Haarlem een gevelreclame is met een veel grotere gedragen waarde dan een gemiddeld stukje openbaar kunstbezit, dat staat, zeker na deze benefietavond, als een paal boven water en ver boven een oude cacaofabriek aan het Spaarne.

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here