Voortuin is een onafhankelijk maandblad dat verschijnt in Haarlem, Leiden en Amsterdam. We zouden graag omschrijven hoe Voortuin is, maar het punt is; dat kunnen wij niet. Daarom heeft Voortuin, voortaan een eigen column op Haerlems Bodem. Lees het, like het wel of niet…       Een punt is gemaakt!

Verschrikt keek Herman naar Henk. Hij had geen idee meer waar het over ging. Maar om dat nou te gaan vragen…  Henk zou misschien wel denken dat hij gek was. Nee, het was beter om op slinkse wijze erachter te komen wat er aan de hand was.

“Maar hoe denk jij er dan over?”, vroeg Herman op een zo neutraal mogelijk klinkende toon. Henks gezichtsuitdrukking veranderde van zijn natuurlijke, ietwat afwezige staar naar een dodelijk ernstige blik.  Na een paar seconden antwoordde hij: “Als je die vraag stelt, dan snap je er duidelijk helemaal niets van.”

Herman voelde zich betrapt. Zijn vriend had gelijk; hij snapte er niets van. Terwijl hij naar de grond staarde probeerde hij zich te herinneren waar het gesprek over ging. Hadden zij het überhaupt wel ergens over gehad? Hoe meer hij erover nadacht, hoe meer vragen de hele situatie bij hem opriep. Zo bleek ook de reden van hun samenkomen volledig te zijn ontgaan aan Herman.

“Henk, het spijt me maar ik weet even niet meer waarom je me uitgenodigd hebt”, vroeg Herman na minutenlange ongemakkelijkheid. “Ik heb je niet uitgenodigd”, zei Henk.
“Ow ik dacht het…” De situatie bleef een zeer bevreemdende ervaring voor Henk. Het zwijgen van zijn gesprekspartner maakte de sfeer voor hem steeds onaangenamer.
Uiteindelijk doorbrak Henk het zwijgen: “Ik begrijp je twijfel, maar geloof me, het is beter als je zo min mogelijk weet.”
“Ik ben gewoon een beetje in de war. We zitten hier samen een beetje verveeld af te wachten. Zijn we hier om gewoon even bij te kletsen, of moeten we iets belangrijks bespreken?”
“Sommige vragen kunnen beter onbeantwoord blijven”, was het enige dat Henk erover kwijt wilde.

Herman had hem graag op zijn woord geloofd, maar waarom zou hij vertrouwen hebben in Henk? Hoe goed kende hij hem nou eigenlijk? Ze kenden elkaar via via, maar hadden geen gemeenschappelijke vrienden. Waar Henk oorspronkelijk vandaan kwam had hij nooit verteld, en recentelijk hadden zij slechts oppervlakkig contact met elkaar. Herman wist niets van zijn karakter. Henk leek hem een nogal plat personage.

“Henk, misschien is het beter als ik ga”, zei Herman ten slotte. Henk werd duidelijk gefrustreerd. “Gast, geniet nou gewoon eens van het moment. Dat je nadenkt over de reden van dit alles is prima, maar je moet niet verwachten dat je bevredigende antwoorden krijgt. Die onzekerheid die je voelt, is essentieel. Het is ons enige bestaansrecht. Het is de kern van onze belevingswereld. Zodra wij, en daarmee ook zij, weten waar dit over gaat, houden wij op te bestaan-

 

Voortuin is onder andere verkrijgbaar bij The Irrational LibraryRevert, Revert Ladies en Nr. 9.
Wij zijn down met ze, jullie toch ook?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here