Tijdens Bevrijdingspop 2016 was Mantra de openingsact, dit jaar stond de band wat later op de dag te knallen. Na afloop ontmoet Haerlems Bodem ze backstage. Uit een lijst van tien vragen mogen de jongens vier vragen kiezen om te beantwoorden. Alles in het kader van de vrijheid.

HB: Wanneer voelde jij je voor het laatst echt vrij?

Luc: “Ik speel gitaar en dat deed ik dus net op het podium. Dat is voor mij vrij. Ik ben alleen bezig met wat er gebeurt. Soms moet je je soort van opstellen tegen iets of iemand of in een bepaalde situatie en hier kun je juist doen wat je wilt en dat vinden mensen te gek.

HB: Speelt optreden in je thuisstad een rol? 

Joost: “Toen ik daar net stond, zag ik in het publiek alleen maar kennissen van mij of mensen die ik via via ken. Die komen gewoon allemaal kijken. Ik vind het heel leuk dat iedereen om mij heen zo geïnteresseerd is in waar ik mee bezig ben en de moeite nemen om ons hier te zien. We hebben nog niet veel buiten Haarlem gespeeld, maar ik voel me niet bezwaard om op te treden in mijn eigen stad. Ik vind het juist helemaal te gek dat de mensen komen en los gaan. Dat is echt top!

HB: Wat zou je graag zelf willen zien vandaag?

Lars: “Palmtra DJ set. Want dan mogen wij met onze vrienden van Palmsy draaien en dat zijn eigenlijk acht hele dronken jongens achter een dj-set. Dat wordt helemaal te gek. Dat wil je gewoon zien. We staan er met z’n achten en ik vraag me af wie er allemaal precies gaan draaien. We steken gewoon twee usbsticks in die tafel en zien wel waar het schip strandt. Het is wel bijzonder dat ze ons kennelijk zo leuk vinden dat we dit mogen doen. Dat we het vertrouwen krijgen.

HB: Hoe is het om op Bevrijdingspop te staan?

Joar: “Dit was te gek. We mochten vorig jaar het Houtpodium openen en tijdens Popronde werden we benaderd door de organisatie. Ze waren bezig met de programmering van 2017 en ze dachten aan Mantra. Of wij het leuk vonden om weer te komen spelen? Niet op het hoofdpodium maar wel op een beter tijdstip op Jupiler. En ik denk dat ze ons geen betere tijd hadden kunnen gunnen dan vlak voor het eten, en iedereen is er. Met een aankondiging van Joshua [Baumgarten, red.], een goede vriend van ons, en het vijf-voor-vijf-moment met hem. Dat is heel dierbaar. Dus het was te gek en ik was eerst heel zenuwachtig maar je loopt het podium op en het is weg. Precies hetzelfde als vorig jaar.

Uitwerking: Anjuli Veltman

Fotografie: Jaap Kroon

Foto-edit: Wiebrig Krakau

Lees ook de andere interviews: Tony Clifton | Radio Eliza | PYN | Rilan and the Bombardiers | Indian Askin | Rondé

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here