De hekken zijn open en de eerste mensen stromen het terrein in de Hout op. Bevrijdingspop 2017 gaat bijna beginnen. Backstage bij het Jupilerpodium ploft Haerlems Bodem neer met Tony Clifton. Eerst even een bakkie koffie. Uit een lijst van tien vragen mogen de mannen er drie uitkiezen die ze willen beantwoorden. Alles in het kader van de vrijheid. Na enig overleg is er een selectie gemaakt, soort van.

HB: Wie zou jij vrijheid gunnen?

Merlijn: “Alle Noord-Koreanen, zo zielig.

Mees (tegelijkertijd): “Iedereen. Ja, sowieso iedereen.

Merlijn: “Trump heeft het wel zwaar op dit moment. Die heeft gezegd dat zijn oude leven beter was. Ik gun hem wel wat meer vrijheid. Arme jongen, zo druk tegenwoordig.

HB: Speelt ‘de thuisstad’ een rol? Zijn er veel mensen straks die jullie kennen?

Mees: “Het optreden op zich bedoel je? Tuurlijk altijd wel.

Lenny: “Er komen best wat vrienden van ons hierheen omdat ze uit de buurt komen. Die gaan niet helemaal naar Utrecht bijvoorbeeld omdat ik daar om kwart voor een moet spelen.

Mees: “Mijn vrienden wel.

Lenny: “Jouw vrienden komen hier niet eens naar toe.

Mees: “Ik denk niet dat ik veel meer hecht aan Haarlem dan aan Utrecht. Ja, voor Haarlemmers speelt de thuisstad een rol.

Merlijn: “In Haarlem vinden ze het heel belangrijk om ons als Haarlems bandje te zien maar wij zijn Velsen.

Mees: “Ja, wij komen ook helemaal niet uit Haarlem. Maar we worden soms wel gezien als een Haarlems bandje. Wij voelen ons ook helemaal niet Haarlems. We komen uit een dorp.

HB: Zouden jullie liever bekend staan als Velsens band?

Mees: “Zeker! Maar niet IJmond. Dat vind ik zo’n stom woord. We werden een keer omschreven als ‘IJmond stonerrock’. Klinkt zo vies.

Lenny: “Velsens trots zijn wij.

HB: Wat betekent vrijheid voor jou?

Lenny: “Vrijheid betekent voor Mees dat je te laat mag komen voor de repetitie.

Mees heeft de vragenlijst nog voor zich liggen en leest hardop voor: “Wanneer voelde jij je voor het laatst echt vrij?

Merlijn: “Ik vind het altijd wel lekker om in m’n onderbroek op de bank te liggen maar dat is niet echt een goed antwoord. Wel chill.

Mees kijkt op van het blaadje: “Maar we voelen ons allemaal wel heel artistiek vrij toch?

Merlijn: “Nee, jij bent een tiran Mees.

Mees: “Ik voel me heel vrij artistiek. En zij wat minder denk ik.

Lenny: “Maar zonder ons kan hij het ook niet. Maar dat vergeet hij soms.

HB: Maar jij schrijft alles?

Mees (volmondig): “Ja.” Het drietal barst in lachen uit. “Nee, we schrijven echt alles met z’n drieen. Ik ben niet zo leidend hoor maar wel een beetje. Dat komt meer omdat ik de oudste ben. Toen ik achttien was, waren zij zestien en vijftien dus dan is dat wel een groter verschil. Daar is het een beetje uit ontstaan natuurlijk en ik ben ook nog eens Lenny’s grotere broer. Maar we zijn heel lief voor elkaar.

Merlijn: “Hij is wel de dirigent van de oefenruimte. Als ik stop, kijkt Mees mij aan van ‘waarom stop je?’. En als Mees stopt, dan moeten wij ook stoppen.

Mees: “Het wordt wel steeds minder. Ze gaan steeds meer wat zeggen. Vroeger was het wel echt stop (klapt in z’n hand) en dan was het stil. Maar het is wel leuk dat het veranderd is.

Uitwerking: Anjuli Veltman

Fotograaf: Jaap Kroon

Foto-edit: Wiebrig Krakau

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here